2Sûreya Mu’mînûn
اَلَّذ۪ينَ هُمْ ف۪ي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَۙ
Ew in ku; di nimêjên xwe de di xuşûyê de ne.
Jêrenot
(Xuşû, tê ser maneya sikûnetê û aramîyê û zenûnbûnê. Xuşûya di nimêjê de; şewqvedêra wek îtmînana qelbê û sikûnet û aramî û şuûra bûyîna di hizûra Allah (ac) de û hûrmeta bedenî û bêlebatî/bêhereketî û edeb e. Xuşû; di nimêjê de li hemberî Allah (ac) qelb û bedena însan ku bi edebê bê xemilandin e. Nimêja ku însan ji xerabîyan men dike (29/Ankebût, 45) û zêdekirina sebrê (2/Baqara, 45) û parastina ji xwedbînî/bexîlî û qesîsîyê (70/Mearîc, 19-22) û dabînkirina gunehan (11/Hûd, 114) enceq bi nimêja ku bi xuşû tê kirin carî ye.)