Mu’mînûnالمؤمنون

64. “Sonunda şımarık, varlıklarını azapla yakaladığımız zaman feryat ederler.” Ta ki sonunda, azgınlıklarının, şirretliklerinin, şımarıklıklarının zirveye çıktığı bir dönemde, siyasal, askeri, ekonomik güçlerine en çok güvenip zâlimliklerini zirveye çıkardıkları bir dönemde, işte tamam artık Allah’ı yendik, Allah’ı susturduk, Allah’ı bitirdik, Rabbim Al-lah diyenlerin kökünü kestik, yeryüzünde Allah’a kulluk mescitlerini, din eğitimi veren okulların köküne kezzap döktük, dindarların belini kırdık dedikleri, nâra attıkları bir dönemde, silahlarını havaya kaldırıp nerde bu Müslümanların Allah’ı? Gelsin de kullarını bizim elimizden kurtarsın dedikleri bir anda onların en azgınlarını, Allah’a karşı, Müslümanlara karşı en acımasız olanlarını hiç beklemedikleri biz azapla yakalarız da feryad-u figan etmeye başlarlar. Ciyak ciyak ötmeye başlayıverirler.