يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اِذَا ضَرَبْتُمْ ف۪ي سَب۪يلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ اَلْقٰٓى اِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۘ فَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَث۪يرَةٌۜ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُواۜ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَب۪يرًا
Gelî ew ên îmân anîne! Dema ku hûn di rêya Allah de derketin seferê (ji bo ku hûn emîn bibin) meseleyan rave bikin. Kesê ku silavê dide we, ji bo menfaetên dinyewî nebêjin. ‘Tu ne mumîn î.’ (Hal ev e ku) li îndallah/li cem Allah pirzêde xenîmet hene. Berîya vê hûn jî wekî wan bûn. Lê Allah (bi hîdayetê û xelaskirina kufrê) li we qencî kir. (Ji bo ku emîn bibin) meseleyan rave bikin. Bêguman Allah ji hemû tiştên ku hûn dikin agahdar e.