Nûrالنور

اِنَّ الَّذ۪ينَ جَٓاؤُ۫ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْۜ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْۜ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْۜ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذ۪ي تَوَلّٰى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظ۪يمٌ

Bêguman ew ên vê derewê anîn (û bêbextîya giran li Aîşe kirin) civatekî ji nav we ne. Zen nekin ku ev ji bo we şer/xerab e. (Nexêr, ne wisan e!) Berevajî, ew ji bo we xêr e. Her yekî ji wan re bi qasî gunehên kirine ceza heye. Ji wan ew ê ku vê (bêbextî) ya mezin hilgirtîye re jî ezabekî azîm heye.