يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا كُونُٓوا اَنْصَارَ اللّٰهِ كَمَا قَالَ ع۪يسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيّ۪نَ مَنْ اَنْصَار۪ٓي اِلَى اللّٰهِۜ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ فَاٰمَنَتْ طَٓائِفَةٌ مِنْ بَن۪ٓي اِسْرَٓاء۪يلَ وَكَفَرَتْ طَٓائِفَةٌۚ فَاَيَّدْنَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا عَلٰى عَدُوِّهِمْ فَاَصْبَحُوا ظَاهِر۪ينَ
Gelî ew ên îman anîne! Bibin alîkarên Allah. Wekî ku Îsayê kurê Meryem ji Hewarîyan re wiha gotibû: “Di rêya (ku digihîne) Allah de kî ne alîkarên min?” Hewarîyan gotin: “Em alîkarên (dînê) Allah in.” Komek ji Benî Îsraîl îman anîn û komek jî bûn kafir. Me, li hemberî dijminên wan piştgirîya ew ên îman anîne kir û ew jî bi ser ketin.