Sebe’سبإ

فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِه۪ٓ اِلَّا دَٓابَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهُۚ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوا فِي الْعَذَابِ الْمُه۪ينِ

Dema ku me hukmê mirina (Suleyman) dabû, ji xeynî kurmekî ku gopalê wî xwaribû, tu kesî xebera mirina wî neda wan. Dema ku (Suleyman) ket erdê fêm bû ku; eger cinan xeybê bizanibûna (bi zena jîyîna Suleyman) ew di nava ezabekî riswaker de wiha nediman.