Tewbeالتوبة

لَوْ كَانَ عَرَضًا قَر۪يبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لَاتَّبَعُوكَ وَلٰكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُۜ وَسَيَحْلِفُونَ بِاللّٰهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْۚ يُهْلِكُونَ اَنْفُسَهُمْۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ۟

(Ew wezîfeya/peywira ku tu gazî wan dikî) eger xenîmeteke ku bi dest xistina wê hêsan an jî rêwingîyeke kurt bûna, wê bidana pey te. Lê ew rêya bi meşeqet ji wan re giran/zor hat. Wê li ser navê Allah sond bixwin û bibêjin: “Eger taqata me hebûya bi rastî em ê bi we re derketana (seferê).” Ew (bi gotinên derew) xwe dibin helakê. Lê Allah baş dizane ku ew virek/derewker in.