Yûnusيونس

وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْبِه۪ٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَٓائِمًاۚ فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَاَنْ لَمْ يَدْعُنَٓا اِلٰى ضُرٍّ مَسَّهُۜ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِف۪ينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Çi dema tengezarîyek/zerarek bigihîje însan; li ser kêleka xwe an runiştî an jî li pîyan (herûdaîm) ji me re dûa dike. Dema ku em wê tengezarîya wî ji ser wî radikin jî her wekî ji bo wê tengezarîya ku pê bûye qet ji me re dûa nekiribe, vedigere diçe. Ha wiha, ji bo ew ên ji hedê xwe diborin re karê wan xemilandî hatîye xûyan.