Vegere Sûreya Yûsuf

Yûsufيوسف

110. Ayet

110Sûreya Yûsuf
Di Mushefê de Veke

حَتّٰٓى اِذَا اسْتَيْـَٔسَ الرُّسُلُ وَظَنُّٓوا اَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَٓاءَهُمْ نَصْرُنَاۙ فَنُجِّيَ مَنْ نَشَٓاءُۜ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِم۪ينَ

Êdî dema ku rasûlan hizir kirin ku gelê wan îmân naynin û ji alî gelê xwe ve hatine derewandin, hingê alîkarîya me ji wan re hat û yên ku me daxwaz kir me wan xelas kirin. Ezabê me ji qewmê gunehkar nayê zivirandin.

Tefsîr

Tefhîmü'l-Kur'ân

110- Öyleki peygamberler, umutlarını kesip de, artık onların gerçekten yalanladıklarını sandıkları bir sırada onlara yardımımız gelmiştir; biz kimi dilersek o kurtulmuştur. Suçlu-günahkârlar topluluğundan zorlu-azabımız kesin olarak geri çevrilmeyecektir.