Yûsufيوسف

قَالُوا يَٓا اَبَانَٓا اِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِنْدَ مَتَاعِنَا فَاَكَلَهُ الذِّئْبُۚ وَمَٓا اَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنَا وَلَوْ كُنَّا صَادِق۪ينَ

Gotin: “Hê bavê me!” “Em çûn û me pêşbazîyê dikir. Me Yûsuf jî li cem eşyayê xwe (wek çavnêr) hiştibû. (Dema em hatin me dît ku) gur wî xwariye. (Em dizanin ku) çi qasî em rast bibêjin jî tu ji me bawer nakî.”