Yûsufيوسف

وَرَاوَدَتْهُ الَّت۪ي هُوَ ف۪ي بَيْتِهَا عَنْ نَفْسِه۪ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَۜ قَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهُ رَبّ۪ٓي اَحْسَنَ مَثْوَايَۜ اِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ

Jina (Ezîz) ku Yûsuf di mala wê de bû jê (miraz) xwestibû û hemû derîyan li ser hevdu girt û got: “Min xwe ji bo te amade kiriye, de heydê were.” (Yûsuf) got: “Ez xwe diparêzim Allah. Lewre ew (malxweyê te) efendîyê min e û qedrê min baş girtîye. Bêguman zilimkar (kesên di muqabilê qencî de xerabî bikin) tu carî îflah nabin.