Yûsufيوسف

وَاسْتَبَقَا الْبَابَ وَقَدَّتْ قَم۪يصَهُ مِنْ دُبُرٍ وَاَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا الْبَابِۜ قَالَتْ مَا جَزَٓاءُ مَنْ اَرَادَ بِاَهْلِكَ سُٓوءًا اِلَّٓا اَنْ يُسْجَنَ اَوْ عَذَابٌ اَل۪يمٌ

(Yûsuf ji bo ku ji ber wê jinê bireve û jin jî ji bo Yûsuf bigire) her du jî bal bi derîve revîyabûn. Jin qutikê/gomlekê wî ji paş ve girt û dirand. Li ber derî leqayî malxweyê wê jinê hatin. (Jin) got: “Ji bo wî kesê ku bixwaze xerabîyê bi ehlê te bike ji xeynî avêtina zîndanê an jî îşkenceyeke bijan pê ve çi ye?”