Yûsufيوسف

فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـًٔا وَاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكّ۪ينًا وَقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهُٓ اَكْبَرْنَهُ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۜ اِنْ هٰذَٓا اِلَّا مَلَكٌ كَر۪يمٌ

Dema fendên (gotegotên der heqê wê de kirine) bihîst ji wan re (qasidek) şand û ji bo rihetîya wan hawîr amade kir û her yekê ji wan kêrekê da destê wan. (Ji Yûsuf re) got: “Derkeve hizûra wan.” Dema ew dîtin (li bedewbûna wî) heyirîmabûn û (ji ber vê) destê xwe birîbûn. Gotin: “Haşa ji Allah! Ev ne beşer e. Hebe nebe ev melâîketekî pir bi rûmet e.”