Yûsufيوسف

وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيَانِۜ قَالَ اَحَدُهُمَٓا اِنّ۪ٓي اَرٰين۪ٓي اَعْصِرُ خَمْرًاۚ وَقَالَ الْاٰخَرُ اِنّ۪ٓي اَرٰين۪ٓي اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْس۪ي خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُۜ نَبِّئْنَا بِتَأْو۪يلِه۪ۚ اِنَّا نَرٰيكَ مِنَ الْمُحْسِن۪ينَ

Pê re du heb xort jî ketibûn hepsê. Ji wan yekî got: “Min di xewna xwe de dît ku min şerab diguvaşt/şerab çêdikir.” Yê din jî got: “Min jî dît ku nan li ser serê min bû û teyran jê dixwar. De ka tabîra vê xewna me ji me re bibêje. Lewre em dibînin ku tu ji mirovên qencîkar î.”