Yûsufيوسف

يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ اَمَّٓا اَحَدُكُمَا فَيَسْق۪ي رَبَّهُ خَمْرًاۚ وَاَمَّا الْاٰخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِه۪ۜ قُضِيَ الْاَمْرُ الَّذ۪ي ف۪يهِ تَسْتَفْتِيَانِۜ

Gelî hevalên min ên zîndanê! (Em bên tabîra xewna we.) Wê ji we yek şerabê bide xwedîyê xwe/efendîyê xwe (wê azad bibe); yê din jî bê dardakirin û çivîk/teyr wê ji serê wî bixwin. Mijara ku we dixwest agahî jê wergirin qedîya ye.”