Yûsufيوسف

وَلَمَّا فَتَحُوا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ اِلَيْهِمْۜ قَالُوا يَٓا اَبَانَا مَا نَبْغ۪يۜ هٰذِه۪ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ اِلَيْنَاۚ وَنَم۪يرُ اَهْلَنَا وَنَحْفَظُ اَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَع۪يرٍۜ ذٰلِكَ كَيْلٌ يَس۪يرٌ

Dema eşyayên xwe vekirin dîtin ku va sermîyanê wan li wan hatîye vegerandin. (Gotin:) “Hê bavê me! Êdî em çi dixwazin? Vaye tiştên (di muqabilê zad de me dabûn) li me hatîye vegerandin. (Wî bi me re bişîne) de qena em ji bo malbata xwe erzaq bistînin. Em ê birayê xwe biparêzin û em ê barekî zêde qut bistînin. Ev (yê ku vê carê me bi xwe re anîye) zadekî hindik e.”