Yûsufيوسف

وَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يَٓا اَسَفٰى عَلٰى يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظ۪يمٌ

Berê xwe ji wan vegerand û got: “Ax! Ji kul û kovana Yûsuf!” Ji ber kerbê/xemê sipîkê avêtibû ser her du çavên wî (Hema mabû ku çavên wî nedîtiba) û ew di rewşeke wisan de bû (ku qehra xwe) diavêt nava xwe.