Pêwistîya Hînkirina Zanîna Xwe

“Rabbê me! Pêxemberekî ji nava wan ji wan re bişîne ku; ayetên te ji wan re bixwîne û Kitêb û hikmetê hînî wan bike û wan paqij bike. Bêşik tu (yê xwedî îzzet û her tiştî mexlûb dike) Azîz û (xwedî hikum û hikmet) Hakîm î.

Me ji nav we Rasûlek şand. Ew, ji we re ayetên me dixwîne û we paqij dike û Kitêb û hîkmet û tiştên hûn pê nizanin hînî we dike.

Bêguman piştî ku me di Kitêbê de ji însanan re beyan kir pê ve ew kesên delîlên eşkere û hîdayeta ku me nazil kiriye vedişêrin (hene!), Allah lanetê li wan dike û hemû lanetkar jî lanetê li wan dikin.

Bêşik ew kesên heqîqetên ji Kitêba ku Allah nazil kiriye vedişêrin û di muqabila bihayekî besît/bêqedir difroşin, ew zikên xwe bitenê bi agir tije dikin. Allah roja qiyametê bi wan re napeyive/mijul nabe û wan paqij nake û ji wan re ezabekî pir biêş û jan heye.

(Xelata cîhada fîsebîlîllah ew qas mezin be jî) koma mumînan nabe ku bi tevahî derkevin şer. Ma ne hewce bû ku ji her qewmekî komek li paş bimînin û ji bo ku di dîn de zanyar bibin û dema ku qewmê wan (ji şer) vegerîyan wan hişyar bikin? Hêvî heye ku xwe biparêzin.