﷽
Bi navê Allahê Rahmân û Rahîm (dest bi xwendinê dikim).
Mekke28 ayetCin
Sûreya Cin, Mekkî ye (li Mekkeyê nazil bûye) û bîst û heşt (28) ayet e. Di Qur’anê de sûreya heftê û duyemîn e. Ji ber ku bûyera Muslîmbûna komek ji cinan bi guhdarîya Qur’anê ya ku Rasûlullah (ass) xwendîye tê vegotin bi navê sûreya Cin hatîye navandin. Di sûreyê de hêza wehîyê ya bandorker û taybetîya wî yê hîkarîker bi eşkerehî derdikeve holê. Wehdanîyet û berzbûna Allah (ac) û dizî an eşkere her çi hebe Allah (ac) bi wan dizane û çewtî û mubalaxatîya agahî û bawerîyên der heqê cinan de û teqezîya jiyana axîretê tê vegotin.
﷽
Bi navê Allahê Rahmân û Rahîm (dest bi xwendinê dikim).
قُلْ اُو۫حِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقَالُٓوا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ
Bibêje: “Ji min re ev hate wehîykirin: Komek ji cinan guhdarî (ya Qur'anê) kirin û wiha gotin: ‘Bêguman me, Qur'aneke (bi belexat û hinareyên/peyamên xwe) hejmetkar guhdarî kir.’ ”
يَهْد۪ٓي اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِه۪ۜ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَٓا اَحَدًاۙ
“Ew, bi ya herî rast ve hîdayet dike. Me jî îman pê anîye. Em ji Rabbê xwe re qet tu tiştî şirîk çênakin.”
وَاَنَّهُ تَعَالٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَلَا وَلَدًاۙ
“Bêşik qudret û ezameta Rabbê me pir berz/bilind e. Wî ne hevjîn û ne jî zarok girtîye.”
وَاَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سَف۪يهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۙ
“Bêguman ew (Îblîs) ê sefîhê me, der heqê Allah de tiştên zilim û derew in gotîye.”
وَاَنَّا ظَنَنَّٓا اَنْ لَنْ تَقُولَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ
“(Lê) bi rastî me qet hizir nedikir ku wê însan û cin der heqê Allah de derewan bikin. (Dema ku me guhdarîya Qur'anê kir me dît/me fêm kir ku hevjîn û zarokên Allah tunin û cinan û însanan derew kirine.)”
وَاَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مِنَ الْاِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًاۙ
“Qet guman tune ji însanan hin kes xwe disipartin hin kesên ji cinan, (sipartina însanan ya bi cinan) harîtîya/bitirtîya wan (cinan) zêdetir dikir.”
وَاَنَّهُمْ ظَنُّوا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَنْ يَبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۙ
“Bêguman, wekî ku hûn jî guman dikin, wan zen dikir ku wê Allah nikaribe kesekî bivejîne.”
وَاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَٓاءَ فَوَجَدْنَاهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَد۪يدًا وَشُهُبًاۙ
“Muheqeq me esman dapeland lê me dît ku bi parêzvanên pir hêzdar û bi gilokên bizotê tije bû.”
وَاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۜ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهُ شِهَابًا رَصَدًاۙ
“Bêguman, ji bo me (berîya niha, ji bo ku em agahîyên Mele-î A’lâ) guhdarî bikin cih (ên guncaw) hebûn, em rudiniştin. Lê belê niha ew kesê ji bo guhdarîyê (xwe tê bide), di heman demê de gilokekî bizotê çavnêr/peyrav di pey xwe de dibîne.”
وَاَنَّا لَا نَدْر۪ٓي اَشَرٌّ اُر۪يدَ بِمَنْ فِي الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ
“Ya rast ev e ku; (şandina Muhammed wek pêxember û êdî hew agahî sitendina me ya ji esman) ji bo însanan şer e, an jî Rabbê wan ji bo wan daxwaza xêrê kiriye em nizanin.”
وَاَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذٰلِكَۜ كُنَّا طَرَٓائِقَ قِدَدًاۙ
“Qet guman tune, di nav me de yên salih jî hene û yên bin wan re (ne salih in) jî hene. Em bûne firqeyên ku (noqî) bi rêyên cuda ketine.”
وَاَنَّا ظَنَنَّٓا اَنْ لَنْ نُعْجِزَ اللّٰهَ فِي الْاَرْضِ وَلَنْ نُعْجِزَهُ هَرَبًاۙ
“Wek qethî me fêm kir ku; em nikarin li ser rûyê erdê Allah aciz bihêlin. Û em jê birevin jî dîsa em nikarin wî aciz bihêlin.”
وَاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰٓى اٰمَنَّا بِه۪ۜ فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّه۪ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَلَا رَهَقًاۙ
“Qet guman tune, gava ku me hîdayet (Qur'an) bihîst me îman anî. Kî jî îman bi Rabbê xwe anîbe êdî ew, ji kêmkirina (xêrên xwe) jî û ji neheqîlêkirina (li xwe) jî natirse.”
وَاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُونَ وَمِنَّا الْقَاسِطُونَۜ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُو۬لٰٓئِكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا
“Û qet guman tune, di nav me de yên ku teslîmê (Allah) bûne jî hene û yên zalim jî hene. Ew kesê teslîm bûye ew in ku, bi lêpirsînê rêya rast dîtine.”
وَاَمَّا الْقَاسِطُونَ فَكَانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ
“Lê ew ên zilimkar ji cehennemê re bûne dar/êzing.”
وَاَنْ لَوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّر۪يقَةِ لَاَسْقَيْنَاهُمْ مَٓاءً غَدَقًاۙ
Eger ew, li ser rê (ya îslâmê) bibûna ehlê îstîqametê me yê aveke (baraneke) pir bida wan (da ku bi wê avê xêreke mezin bi dest bixistana).
لِنَفْتِنَهُمْ ف۪يهِۚ وَمَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّه۪ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ
Ji bo ceribandina/îmtîhana wan… Kî ji zikra Rabbê xwe rû vegerîne, dê wî bêxe ezabekî dijwar.
وَاَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۙ
Qet guman tune, mescîd aîdê Allah in. (Di wê rewşê de), ligel Allah ji yek (îlâhekî) din re dûa nekin.
وَاَنَّهُ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوهُ كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًاۜ۟
Bêguman dema ku evdê Allah (Muhammed) ji bo dûa bike radibû, hema mabû li dij wî wekî kulavê bikevin nav hev (bi hev kêlûnbibin û neyartî lê bikin).
قُلْ اِنَّمَٓا اَدْعُوا رَبّ۪ي وَلَٓا اُشْرِكُ بِه۪ٓ اَحَدًا
Bibêje: “Ez enceq ji Rabbê xwe re dûa dikim û jê re qet tu tiştî şirîk çênakim.”
قُلْ اِنّ۪ي لَٓا اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا
Bibêje: “Ez ne dikarim zerarekî bidim we û ne jî ji bo we feydeyekî pêk bînim.”
قُلْ اِنّ۪ي لَنْ يُج۪يرَن۪ي مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ وَلَنْ اَجِدَ مِنْ دُونِه۪ مُلْتَحَدًاۙ
Bibêje: “Bêguman, li dij Allah tu kes nikare min biparêze û ji min re ji xeynî wî sitargehekî (ku ez xwe bispêrmê) jî nabînim.
اِلَّا بَلَاغًا مِنَ اللّٰهِ وَرِسَالَاتِه۪ۜ وَمَنْ يَعْصِ اللّٰهَ وَرَسُولَهُ فَاِنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِد۪ينَ ف۪يهَٓا اَبَدًاۜ
(Peywira/Wezîfeya min,) teblîxa ya ku ji Allah e û hinareyên/peyamên wî ne. (Ji ezabê wî enceq bi vê awayê bikaribim xelas bibim.) Kî jî ji Allah û rasûlê wî re serî rake/îsyan bike, ji bo wî cehennem heye ku wê tê de ebedî bimîne.”
حَتّٰٓى اِذَا رَاَوْا مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَاَقَلُّ عَدَدًا
Dema ku wê (ezab) a pê hatine tehdîtkirin dibînin, ka alîkarê kî qels e û kî bi hejmarî hê hindiktir e wê bizanibin.
قُلْ اِنْ اَدْر۪ٓي اَقَر۪يبٌ مَا تُوعَدُونَ اَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبّ۪ٓي اَمَدًا
Bibêje: “Ew (ezab) a ku Rabbê min ji we re wead kiriye nêz e an jî ji bo wê demeke dûr tayîn kiriye, qet nizanim?”
عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِه۪ٓ اَحَدًاۙ
(Ew,) zanayê xeybê ye. Qet tu kesî muttalîyê/pêagahdarê xeyba xwe nake.
اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَسُولٍ فَاِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِه۪ رَصَدًاۙ
Lê ew ên ku Allah ji nav pêxemberên xwe razî bûne (û hilbijartine) ne tê de/mustesna ne. Lewre (ji bo qasidê ku muttalîyê agahîya xeybê ye) li pêşîya wî û li pişt wî de çavnêran (ku ew diparêzin) bicih kiriye.
لِيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوا رِسَالَاتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا
Heta bizanibe ku wan, hinareyên/peyamên ji Rabbê xwe (bê kêmasî û parastî) teblîx kirine. (Allah,) wê (agahî) ya li cem wan dorpêç kiriye û her tiştî (yek bi yek) xistîye bin qeydê.