﷽
Bi navê Allahê Rahmân û Rahîm (dest bi xwendinê dikim).
Mekke28 ayetNûh
Sûreya Nûh, Mekkî ye (li Mekkeyê nazil bûye) û bîst û heşt (28) ayet e. Di Qur’anê de sûreya heftê û yekemîn e. Ji ber ku behsa vexwendina Nûh (as) ya li qewmê xwe dike bi navê sûreya Nûh hatîye navandin. Sûre, mijarên şandina Nûh (as) wek pêxember û dawet û teblîxa wî ya bal bi evdîtîya Allah (ac) ve û nîmetên ku Allah (ac) ji bo însan xuliqandîye û musexer kiriye û bi tofanê xeniqandina kafiran vedibêje.
﷽
Bi navê Allahê Rahmân û Rahîm (dest bi xwendinê dikim).
اِنَّٓا اَرْسَلْنَا نُوحًا اِلٰى قَوْمِه۪ٓ اَنْ اَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ اَل۪يمٌ
Qet tu guman tune, ji bo ku wiha bibêje me Nûh ji qewmê wî re şand: “Berîya ku ezabekî biêş û jan were tu wan hişyar bike.”
قَالَ يَا قَوْمِ اِنّ۪ي لَكُمْ نَذ۪يرٌ مُب۪ينٌۙ
Gotibû: “Gelî qewmê min! Bêguman ez ji bo we hişyarkerekî vikîvekirî me.”
اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوهُ وَاَط۪يعُونِۙ
“Îbadetê Allah bikin, jê bitirsin û xwe biparêzin. Û îtaetî min bikin.”
يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُسَمًّىۜ اِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ اِذَا جَٓاءَ لَا يُؤَخَّرُۢ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
(Li hemberî vê) bila gunehên we mexfîret bike û we hetanî demeke diyarkirî texîr bike. Bêguman dema/ecela Allah (ji we re) hat, êdî ew nayê texîrkirin. Xwezî we zanîbûna.”
قَالَ رَبِّ اِنّ۪ي دَعَوْتُ قَوْم۪ي لَيْلًا وَنَهَارًاۙ
Gotibû: “Rabbê min! Bêşik min qewmê xwe bi şev û roj gazî (tewhîdê) kir.”
فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَٓاء۪ٓي اِلَّا فِرَارًا
“Gazîkirina min, bitenê reva wan zêdetir kir.”
وَاِنّ۪ي كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُٓوا اَصَابِعَهُمْ ف۪ٓي اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًاۚ
“Ji bo ku tu wan mexfîret bikî, min çiqas wan gazî (tewhîdê) kir, wan tilîyên xwe xistine guhê xwe û xwe bi libasên xwe nixumandin û (di kufra xwe de) israr kirin û heta karibin xwe qure kirin.”
ثُمَّ اِنّ۪ي دَعَوْتُهُمْ جِهَارًاۙ
“Paşê qet guman tune ku min wan bieşkerehî jî dawet kir.”
ثُمَّ اِنّ۪ٓي اَعْلَنْتُ لَهُمْ وَاَسْرَرْتُ لَهُمْ اِسْرَارًاۙ
“Piştre muheqeq min (daweta xwe) îlân kir. (Carinan jî) min têrbaş bi dizîka got. (Bi wan re wek taybet yek bi yek axivîm.)”
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ اِنَّهُ كَانَ غَفَّارًاۙ
“Min got: “Ji Rabbê xwe mexfîret daxwaz bikin. Lewre ew (yê ku gunehan pirzêde mexfîret dike û disitirîne û ji aqubeta gunehan evdên xwe diparêze) Xaffar e.
يُرْسِلِ السَّمَٓاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَارًاۙ
(Di muqabilê îstîxfara we de) ji asîman bi ser we re bi zêdeyî baran dibarîne.”
وَيُمْدِدْكُمْ بِاَمْوَالٍ وَبَن۪ينَ وَيَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَلْ لَكُمْ اَنْهَارًاۜ
“Bi mal û zarokan alîkarîya we bike û ji bo we bexçeyan û çeman heyî dike.”
مَا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلّٰهِ وَقَارًاۚ
“Ma çi li we qewimîye ku hûn qedrê Allah nagirin/ji Allah bi awayê lêhatî natirsin?
وَقَدْ خَلَقَكُمْ اَطْوَارًا
“Lê wî, hûn merhele merhele xuliqandîye. (Merheleya nutfeyê û ya embriyoyê…)”
اَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللّٰهُ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ طِبَاقًاۙ
“Ma we nedît? Allah, heft asîman çawa tebeqe tebeqe (ahengdarê hevdu) xuliqandîye.”
وَجَعَلَ الْقَمَرَ ف۪يهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا
“Heyv (di nav esmanan de) kiriye nûrek û Roj/Tav jî kiriye qendîleke ronaker.”
وَاللّٰهُ اَنْبَتَكُمْ مِنَ الْاَرْضِ نَبَاتًاۙ
“Allah, hûn ji erdê/ji axê (wekî) gîyayê heşîn kir.”
ثُمَّ يُع۪يدُكُمْ ف۪يهَا وَيُخْرِجُكُمْ اِخْرَاجًا
“Paşê (dema hûn dimirin) we vedigerîne wê. Piştre we (vedijîne û ji wir) derdixîne.”
وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ بِسَاطًاۙ
“Allah ji bo we ser rûyê erdê raxistîye.”
لِتَسْلُكُوا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا۟
“Ku hûn bikaribin di rêyên wê yên fireh de bigerin.”
قَالَ نُوحٌ رَبِّ اِنَّهُمْ عَصَوْن۪ي وَاتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ مَالُهُ وَوَلَدُهُٓ اِلَّا خَسَارًاۚ
Nûh gotibû: “Rabbê min! Bêguman wan, serî li ber min rakirin. Dane pey kesên wisan ku mal û zarokên wan ji xeynî zêdekirina xusranê pê ve bi kêrî qet tu tiştî nayên.”
وَمَكَرُوا مَكْرًا كُبَّارًاۚ
“Û kemînên herî mezin danîn.”
وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًاۙ وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًاۚ
“Û gotin: ‘Nebe ku hûn dev ji îlâhên xwe berdin. Dev ji Wedd û Suwa û Yexûs û Yeûq û Nesrê bernedin.’ ”
وَقَدْ اَضَلُّوا كَث۪يرًاۚ وَلَا تَزِدِ الظَّالِم۪ينَ اِلَّا ضَلَالًا
“Muheqeq gelek kesan xerifandin. Ji zêdekirina rêşaşîtîya zaliman pê ve tiştekî wan zêde neke.”
مِمَّا خَط۪ٓيـَٔاتِهِمْ اُغْرِقُوا فَاُدْخِلُوا نَارًا فَلَمْ يَجِدُوا لَهُمْ مِنْ دُونِ اللّٰهِ اَنْصَارًا
Ew ji ber xetayên/gunehên xwe (di tofanê de) xeniqîn. (Axîretê de jî) bi agir ve hatin xistin û ji bo xwe ji xeynî Allah tu alîkar nedîtin.
وَقَالَ نُوحٌ رَبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْاَرْضِ مِنَ الْكَافِر۪ينَ دَيَّارًا
Nûh gotibû: “Rabbê min! Li ser rûyê erdê yek kafirekî cihwarbûyî jî nehêle.”
اِنَّكَ اِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُٓوا اِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا
“Eger tu wan bihêlî wê evdên te bixerifînin û ji (zarok) ên kafirê facir pê ve nawelidînin.”
رَبِّ اغْفِرْ ل۪ي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِن۪ينَ وَالْمُؤْمِنَاتِۜ وَلَا تَزِدِ الظَّالِم۪ينَ اِلَّا تَبَارًا
“Rabbê min! Min û dê û bavên min û ji mûmînan kesê ku dikeve mala min û mêr û jinên mûmîn mexfîret bike. Heçî zilimkaran jî bitenê helaka wan zêde bike.”