﷽
Bi navê Allahê Rahmân û Rahîm (dest bi xwendinê dikim).
Mekke30 ayetBerbang
Sûreya Fecr, Mekkî ye (li Mekkeyê nazil bûye) û sî (30) ayet e. Di Qur’anê de sûreya heştê û nehemîn e. Di ayeta yekemîn de qesem li ser peyva “Fecr” tê kirin û sûre bi vê navê hatîye navandin. Fecr, tê ser maneya ronahîya berê sibehê. Sûreya Fecr bi gelemperî hin qiseyên wekî qewmê Ad û Semûd û Îrem û Firewn û ligel vê beralîbûna însan bal bi xerabîyê ve û encamên vê rewşê û axîret hatîye vegotin.
﷽
Bi navê Allahê Rahmân û Rahîm (dest bi xwendinê dikim).
وَالْفَجْرِۙ
Sond be bi fecrê/bi şefeqê.
وَلَيَالٍ عَشْرٍۙ
Û bi deh şevan (li deh rojên pêşîn yên meha Zilhicceyê),
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِۙ
Bi cot û bi ferê,
وَالَّيْلِ اِذَا يَسْرِۚ
Dema ku diherike û diçe bi şevê.
هَلْ ف۪ي ذٰلِكَ قَسَمٌ لِذ۪ي حِجْرٍۜ
Ji bo yê aqilmend re di van ên hejmartî de sond heye, ne wisa?
اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍۙۖ
Ma te nedît ku Rabbê te li (qewmê) Ad çawa kir?
اِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِۙۖ
Li bajarê Îrem a xwedî sitûn (ên bilind û zexm).
اَلَّت۪ي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِۙۖ
Yekî wekî wî li welatan nehatîye xuliqandin.
وَثَمُودَ الَّذ۪ينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِۙۖ
Û bi Semûd, ew ên ku di newalan de bi qewartina zinaran (avahîyên bê mîsal lê dikirin),
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْاَوْتَادِۙۖ
Û bi Firewnê xwedî qazixan (pîramîd û artêşan),
اَلَّذ۪ينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِۙۖ
Ew in ku li welatan bitirtî (û taxûtî) kirin.
فَاَكْثَرُوا ف۪يهَا الْفَسَادَۙۖ
Li wê derê fesadê zêdetir kirin.
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍۙۖ
Rabbê te, qemçîya ezabê bi ser wan de barand.
اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِۜ
Lewre Rabbê te, çavdêrîyê dike.
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰيهُ رَبُّهُ فَاَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبّ۪ٓي اَكْرَمَنِۜ
Heçî însan dema ku Rabbê wî, ew îmtîhan bike û îkramê lê bike û nîmetan bide wî wiha dibêje: “Rabbê min (ez rûmetdar kirim û) îkram li min kir.”
وَاَمَّٓا اِذَا مَا ابْتَلٰيهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبّ۪ٓي اَهَانَنِۚ
Lê dema ku wî biceribîne û rizqê wî teng bike, dibêje: “Rabbê min, (bi bê rûmetkirinê) ez riswa kirim.
كَلَّا بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَت۪يمَۙ
Qet/Tu car! (Dewlemendî û feqîrtî bitenê îmtîhanek e. Ew ên bê rûmet/riswaker ew kes ên xwedîyê van taybetîyên ha ne:) Hûn li sêwîyan îkramê/qencîyê nakin.
وَلَا تَحَٓاضُّونَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْك۪ينِۙ
Hûn hevdu ji bo têrkirina feqîran teşwîq jî nakin.
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَمًّاۙ
Hûn mîrasa (jin û sêwîyan) qet dîqat nakin û dixwin.
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۜ
Hûn hezkirineke pirzêde hez mal jî dikin.
كَلَّٓا اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ
Qet/Tu car! Gava ku erd diherife û parçe parçe dibe,
وَجَٓاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّاۚ
Dema Rabbê te tê û melaîket sef bi sef (rêz dibin),
وَج۪ٓيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰى لَهُ الذِّكْرٰىۜ
Û ew roj cehennem jî tê anîn. Wê rojê însan bi bîr tîne. (Lê belê) ma wê çi feydeya vê bibîranînê jê re hebe?
يَقُولُ يَا لَيْتَن۪ي قَدَّمْتُ لِحَيَات۪يۚ
Dibêje: “Xwezî min ji bo jiyana xwe hin tiştan (bikira û) li pêşîya xwe teqdîm bikira.”
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُٓ اَحَدٌۙ
Ew roj, tu kes nikare wekî ezaba (Allah) bikaribe ezab bide.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُٓ اَحَدٌۜ
Û wekî girêdana ku ew girê dide tu kes nikare girê bide.
يَٓا اَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُۗ
Ya ew nefsa mutmeîn bûye!
اِرْجِع۪ٓي اِلٰى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةًۚ
Wek razîbûyî û razîkirî li Rabbê xwe vegere.
فَادْخُل۪ي ف۪ي عِبَاد۪يۙ
Heydê, têkeve nav evdên min.
وَادْخُل۪ي جَنَّت۪ي
Û bikeve cenneta min.