Sure 113

Sûreya Feleq

Mekke5 ayetŞefeq

الفلق
Der barê Sûreyê de

Sûreya Feleq, Medenî ye (li Medîneyê nazil bûye) û pênc (5) ayet e. Di Qur’anê de sûreya sed û sêzdemîn e. Sûre, navê xwe ji peyva “Feleq” ya di ayeta yekemîn de dibore sitendîye û tê ser maneya “ronahîya sibehê.” Ayeta pêşî bi emrê “xwe bi Rabbê feleqê/sibehê biparêzê” dest pê dike. Sûreya Feleq, bi sûreya Nâs re wek “muawîzeteyn/du parêzvan” tê binav kirin. Di ayetan de tarîtîya zilim û cehaletê û wekî kîn û hêrs û şehwet û hesûdî ku derûnîya însan tarî dike tê îfade kirin û pêdivîtîya xweparastina Allah (ac) hatîye danezanîn.

Bi navê Allahê Rahmân û Rahîm (dest bi xwendinê dikim).

1
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِۙ

Bibêje: “Ez xwe bi Rabbê feleqê/sibehê diparêzim.”

2
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَۙ

“Ji şerra/xerabîya tiştên xuliqandîye”

3
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ اِذَا وَقَبَۙ

“Dema tarî dibe ji şerra şevê.”

4
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِۙ

“Ji şerra wan (sêrebend) ên pif dikin girêkan.”

5
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ اِذَا حَسَدَ

“Û dema ku hesûdîyê/çavnebarîyê dikin ji şerra hesûdan!”