يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ ح۪ينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِنْكُمْ اَوْ اٰخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُص۪يبَةُ الْمَوْتِۜ تَحْبِسُونَهُمَا مِنْ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَر۪ي بِه۪ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّٓا اِذًا لَمِنَ الْاٰثِم۪ينَ
Gelî ew ên îmân anîne! Dema yek ji we kete ber mirinê, di dema amadekirina wesîyetê de bila ji we du kesên adil/dadwer şahidî bikin. Eger hûn di rewşa rêwîtîyê de bin û bikevin ber mirinê, du kesên ku ne ji we ne bikin şahid. Eger hûn der heqê (şahidîya) wan de bikevin gumanê, wan piştî nimêjê bisekinînin û bila bi sonda li ser navê Allah wiha bibêjin: “Eqrebayên me bin jî em qet sonda xwe bi tiştekî din naguherînin. Em şahidîya Allah naveşêrin. (Eger em veşêrin) wê gavê em ê bibin ji gunehkaran.”