Sure 107

Sûreya Maûn

Mekke7 ayetAlîkarî

الماعون
Der barê Sûreyê de

Sûreya Maûn Mekkî ye (li Mekkeyê nazil bûye) û heft (7) ayet e. Di Qur’anê de sûreya sed û heftemîn e. Navê sûreyê ji peyva “Maûn” tê ku ev kelîme di ayeta dawî de dibore û tê ser maneya “bi dayîna tiştekî alîkari kirin.” Di sûreya Maûn de rewşa kesên ku dîn diderewînin û ew ên ji bo nîşandarîyê nimêj dikin û sewîyan kêm dibinin û wan têr nakin û ji bo alîkarîyê dibin asteng tê vegotin.

Bi navê Allahê Rahmân û Rahîm (dest bi xwendinê dikim).

1
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

اَرَاَيْتَ الَّذ۪ي يُكَذِّبُ بِالدّ۪ينِۜ

Ma te wî yê ku (hukmên) Dîn diderewîne dît?

2
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

فَذٰلِكَ الَّذ۪ي يَدُعُّ الْيَت۪يمَۙ

Ha ev e yê ku kesê sêwî dehf dide û berdide wî.

3
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْك۪ينِۜ

Teşwîqa têrkirina feqîran jî nake.

5
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

اَلَّذ۪ينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَۙ

Ew in ku ji nimêja xwe xafil in.

7
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ

Û ew, ji alîkarîya rojane re ya di nav însanan de jî dibin asteng.