Sure 111

Sûreya Mesed

Mekke5 ayetHişkbûyî

المسد
Der barê Sûreyê de

Sûreya Mesed, Mekkî ye (li Mekkeyê nazil bûye) û pênc (5) ayet e. Di Qur’anê de sûreya sed û yazdemîn e. Navê sûreyê ji peyva “Mesed” tê ku ew di ayeta pêncemîn de dibore û di maneya werîsê ji lîfên xûrmeyan tê çêkirin. Mijara sûreya Mesed, Ebû Leheb û jina wî Ummû Cemîl e. Ji Rasûlullah (ass) re dema wezîfeya teblîxa îslamê hate dayîn, wî jî xewas û giregirên Qûreyşîyan li girê Safa civand û wan bal bi tewhîdê ve dawet kir. Ebû Leheb qehirî û jê re got: “Destê te hişk bibe, ma te em ji bo vêya li vê derê civand!” Li ser vê bûyerê ev sûre nazil bû. Jina wî jî sitirîya li ser rêyên ku Rasûlullah (ass) diborîya direşand da ku ezîyetê bide wî.

﷽

Bi navê Allahê Rahmân û Rahîm (dest bi xwendinê dikim).

1
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

تَبَّتْ يَدَٓا اَب۪ي لَهَبٍ وَتَبَّۜ

Her du destên Ebû Leheb hişk bibin! Jixwe hişk jî bûn.

2
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

مَٓا اَغْنٰى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَۜ

Malê wî û ya ku bi dest xistîye tu feyde neda wî.

4
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

وَامْرَاَتُهُۜ حَمَّالَةَ الْحَطَبِۚ

Jina wî jî hemala/barkêşa dara/êzinga ye.

5
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

ف۪ي ج۪يدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ

Bi werîsekî di sitûyê wê de lihevhûnayî (wan daran/êzingan dikişîne).