Sure 110

Sûreya Nasr

Medîne3 ayetSerkeftin

النصر
Der barê Sûreyê de

Sûreya Nasr, Medenî ye (li Medîneyê nazil bûye) û sê (3) ayet e. Di Qur’anê de sûreya sed û dehemîn e. Sûreya Nasr, navê xwe ji peyva Nasr ku tê ser maneya alîkar û di ayeta yekemîn de dibore sitendîye. Fetha di sûreyê de hatîye îşaret kirin qet tu gûman tune ku fetha Mekkêyê ye. Di vê sûreyê de Allah (ac) radigihîne ku alîkarîya îlahî û fetih pêk hatîye û însan kom bi kom dikevin îslamê.

﷽

Bi navê Allahê Rahmân û Rahîm (dest bi xwendinê dikim).

1
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

اِذَا جَٓاءَ نَصْرُ اللّٰهِ وَالْفَتْحُۙ

Dema alîkarîya Allah û fetih hat.

2
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

وَرَاَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ ف۪ي د۪ينِ اللّٰهِ اَفْوَاجًاۙ

Tu dibînî ku însan, fewc fewc/kom bi kom dikevin dînê Allah.

3
Tefsîrê Nîşan BideDi Mushefê de Veke

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُۜ اِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا

(Wê demê,) Rabbê xwe bi hamd tesbîh bike û îstîxfarê jê bixwaze. Lewre ew, (yê ku evdên xwe muweffeqê tobeyê dike û tobeyan pirzêde qebûl dike) Tewwab e.