وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّب۪ينَۙ
Ew roj, weyl li halê derewkeran be!
اَلَّذ۪ينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدّ۪ينِۜ
Ew in ku; Roja Dîn/Roja Hisabê diderewînin.
وَمَا يُكَذِّبُ بِه۪ٓ اِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ اَث۪يمٍۙ
Hal ev e ku, enceq ew ê ji hedê xwe borîye û pir gunehkar e diderewîne.
اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيَاتُنَا قَالَ اَسَاط۪يرُ الْاَوَّل۪ينَۜ
Dema ku ayetên me jê re tên xwendin, dibêje: “çîrok û çîvanokên berê”.
كَلَّا بَلْ۔ رَانَ عَلٰى قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
Qet/Tu car (ne wekî gotina wan e)! Berevajî, (guneh) ên kirine di qelbê wan de zeng girtîye (ji bo fêmkirina heqîyê ji wan re bûye asteng).
كَلَّٓا اِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَۜ
Qet/Tu car! Bêguman ku ew, wê rojê ji Rabbê xwe hatine nuxamtin (wê nabînin).
ثُمَّ اِنَّهُمْ لَصَالُوا الْجَح۪يمِۜ
Paşê ew, teqez/muheqeq wê bikevin cehennemê.
ثُمَّ يُقَالُ هٰذَا الَّذ۪ي كُنْتُمْ بِه۪ تُكَذِّبُونَۜ
Paşê (ji wan re wiha) tê gotin: “Ev, tiştê ku we derewandîye.”
كَلَّٓا اِنَّ كِتَابَ الْاَبْرَارِ لَف۪ي عِلِّيّ۪ينَۜ
Qet/Tu car (ne wekî zen dikin e)! Qet tu guman tune ku kitêba Ebraran (ên pirzêde qencî dikin), di “Îlliyîn” de ye.
وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا عِلِّيُّونَۜ
Ma tu yê ji ku bizanibî “Îlliyîn” çi ye?
كِتَابٌ مَرْقُومٌۙ
Kitêbeke nivîsandî ye.
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَۜ
Ew ên (ji Allah re) nêzikkirî ne, ew çavdêrî/muşahede dikin.
اِنَّ الْاَبْرَارَ لَف۪ي نَع۪يمٍۙ
Bêguman Ebrar (ên pirzêde qencî dikin), di nav nîmetan de ne.
عَلَى الْاَرَٓائِكِ يَنْظُرُونَۙ
Li ser textan (derdorê) temaşe dikin.
تَعْرِفُ ف۪ي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّع۪يمِۚ
Tu di rûyên wan de berqa (şahîya) nîmetan dibînî.
يُسْقَوْنَ مِنْ رَح۪يقٍ مَخْتُومٍۙ
Ew ji şerabeke mohrkirî (ya ku qet nevebûyî) tên vexwarin.
خِتَامُهُ مِسْكٌۜ وَف۪ي ذٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَۜ
Dawîya wê misk e. Ha ew ên pêşbazîyê dikin, bila ji bo vê pêşbazîyê bikin.
وَمِزَاجُهُ مِنْ تَسْن۪يمٍۙ
Têkela wê (ji kanîya) Tesnîm e.
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَۜ
(Tesnîm,) kanîyek e ku yên nêzîkkirîyê (Allah) jê tên vexwarin.
اِنَّ الَّذ۪ينَ اَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا يَضْحَكُونَۘ
Qet tu guman tune ew ên noqî gunehan bûne, bi mûmînan re tinaz dikirin.
وَاِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَۘ
Dema ku rastî wan dihatin bi çav û birûyên xwe ew nîşan didan (tinaz bi wan dikirin).
وَاِذَا انْقَلَبُٓوا اِلٰٓى اَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِه۪ينَۘ
Dema ku bi bal malbatên xwe ve dizivirîn bi kêfxweşî vedigerîyan.
وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُٓوا اِنَّ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ لَضَٓالُّونَۙ
Dema ku wan didîtin, digotin: “Bêşik, evana rêşaş in.”
وَمَٓا اُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظ۪ينَۜ
Lê ew, li ser wan (mûmînan) wek çavdêr nehatibûn şandin.
فَالْيَوْمَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَۙ
Lê belê îro jî ew ên îman anîne bi kafiran dikenin.
عَلَى الْاَرَٓائِكِ يَنْظُرُونَۜ
Li ser textan (derdorê) temaşe dikin.
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ
Gelo ew ên kafir, mikafata ya ku kirine (ji ber kêf û tinazkarîya bi mûmînan) sitendin?