وَجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ
Me şev kiriye kemn.
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۖ
Me roj jî kiriye dema debarê.
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ
Me li ser we heft (esman) ên zexm ava kir.
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًاۖ
Me (li asîman) qendîleke ku germ dike (Tav/Roj) çêkiriye.
وَاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَٓاءً ثَجَّاجًاۙ
Me ji ewrên (şidandî û guvaştî) baraneke pirzêde daxist.
لِنُخْرِجَ بِه۪ حَبًّا وَنَبَاتًاۙ
Ji bo ku em bi wê teneyan û hêşînahîyan derxînin.
وَجَنَّاتٍ اَلْفَافًاۜ
Û (ji bo) bexçeyên (darên wan) di ser hev de (em derxînin).
اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ م۪يقَاتًاۙ
Bêguman ew Yewmu’l Fesl (ku hukim di nav însanan de tê dayîn û navbera wan tê veqetandin) demeke diyarkirî ye.
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ اَفْوَاجًاۙ
Roja li sûrê bê pifkirin hûn ê pêl bi pêl werin.
وَفُتِحَتِ السَّمَٓاءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ
Asîman hatîye vekirin û bûye derî û dergeh.
وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۜ
Çiya tên meşandin û bûne leylan/serab/revrevik.
اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ
Bêguman cehennem nêrîngehek e (ku ew ên muşrîk tên çavdêrîkirin).
لِلطَّاغ۪ينَ مَاٰبًاۙ
Cihlêvegera kesên ji hedê xwe borî û bitirbûyîyan e.
لَابِث۪ينَ ف۪يهَٓا اَحْقَابًاۚ
Bi dirêjahîya demên bêdawî wê li wir bimînin.
لَا يَذُوقُونَ ف۪يهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًاۙ
Li wir ne hênikahî û ne jî vexwarin diçêjin/tehm dikin.
اِلَّا حَم۪يمًا وَغَسَّاقًاۙ
Bitenê ava kelandî û edab/zûxav diçêjin.
جَزَٓاءً وِفَاقًا
Wek cezayekî li gorî (amelên) wan.
اِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًاۙ
Lewre wan hêvî nedikirin ku wê hisab ji wan bê pirsîn.
وَكَذَّبُوا بِاٰيَاتِنَا كِذَّابًاۜ
Wan heta dikaribûn biderewînin ayetên me derewandin.
وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا
Me, her tişt bi nivîsandinê qeyd kiriye.
فَذُوقُوا فَلَنْ نَز۪يدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا۟
De biçêjin/tehm bikin (em binêrin)! Êdî ji ezab pê ve em tiştekî din li we zêde nakin.
اِنَّ لِلْمُتَّق۪ينَ مَفَازًاۙ
Qet tu guman tune, ji bo mutteqîyan xelasî/rizgarî heye.
حَدَٓائِقَ وَاَعْنَابًاۙ
Gelek bexçe û rezên tirî,
وَكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ
Keçên ku singê wan nû gulîk daye û hevsal in,
وَكَأْسًا دِهَاقًاۜ
Û qedehên dagirtî.
لَا يَسْمَعُونَ ف۪يهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًاۚ
Li wê derê peyva vala û derew nabihîzin.
جَزَٓاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَٓاءً حِسَابًاۙ
(Ev,) ji Rabbê te xelatek û diyarîyeke kafî ye/bes e.
رَبِّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۙ الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًاۙ
Rabbê erd û esman û tiştên di navbera herduyan de, Rahmân e. Tu kes nikare li dij wî biaxive.
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلٰٓئِكَةُ صَفًّاۜ لَا يَتَكَلَّمُونَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا
Roja ku rûh (Cibrîl) û melaîket sefgirtî rawestî ne, ew ên (li dinyayê) rastgo ye ne tê de kesê ku Rahmân destûra wî dide pê ve tu kes napeyive.
ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَٓاءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّه۪ مَاٰبًا
Ha ev roja heq e. Kî bixwaze (bi îman û taatê) bi bal Rabbê xwe ve rêyeke vegerê bigire.
اِنَّٓا اَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَر۪يبًاۚ يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَن۪ي كُنْتُ تُرَابًا
Qet tu guman tune, me hûn bi ezabekî nêz hişyar kir. Ew roja ku mirov (amel) ên xwe yê di pêş de teqdîm kiriye dibîne yê kafir (wiha) dibêje: “Xwezî ez bibûma ax û xwelî.”