اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ
Lê eger yek (bi guhdarîyê) peyvekî bi dest bixe, wê gavê gilokê agir li pey dikeve.
فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَنْ خَلَقْنَاۜ اِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ ط۪ينٍ لَازِبٍ
Ka ji wan bipirse (em binêrin)! Ma qey ya herî zortir xuliqandina wan e an (weke erd û esman û çiya) mexluqatên me yên din in? Bêguman me ew ji herîyeke zeliqandî xuliqand.
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَۖ
Tu (bi pê nebawerîya wan a Qur'an û axîretê) şaş mayî. Lê ew tinazê xwe dikin.
وَاِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَۖ
Dema ku têne şîretkirin, şîret nagirin.
وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَسْتَسْخِرُونَۖ
Wextê ku ayetek dibînin, ew dikin mijara tinazê.
وَقَالُٓوا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُب۪ينٌۚ
Û dibêjin: “Ev, ji sêhreke vikîvekirî pê ve ne tiştekî din e.”
ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوثُونَۙ
“Ma dema em bimirin û bibin ax û hestî, qey em ê dîsa bên vejandin?”
اَوَاٰبَٓاؤُ۬نَا الْاَوَّلُونَۜ
“Bavûkalên me yên berê jî?”
قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دَاخِرُونَۚ
Bibêje: “Erê, hûn ê bi stuxwarî û wek riswakirî (bên vejandin).”
فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ
Ew, bitenê yek qîrek e. (Bi carekî tu lê dinêrî ku, li derdorên xwe) vedinêrin.
وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدّ۪ينِ
Dibêjin: “Xwelî li serê me be! Ev, roja dîn/roja hisabê ye.”
هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذ۪ي كُنْتُمْ بِه۪ تُكَذِّبُونَ۟
Ev, roja ‘Fesl ê’ ye (roja ji hev veqetînê ye) ku we ew, derewandibû.
اُحْشُرُوا الَّذ۪ينَ ظَلَمُوا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَۙ مِنْ دُونِ اللّٰهِ فَاهْدُوهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَح۪يمِۙ
Wan zilimkaran û hevalên wan (ên ku heman karî dikirin) û ew ên ji xeynî Allah îbadetê li wan dikirin li hev bicivînin! Wan bi rêya cehennemê ve bajon.
وَقِفُوهُمْ اِنَّهُمْ مَسْؤُ۫لُونَۙ
Wan bisekinînin, lewre ew wê bên pirsyarkirin.
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ
Çi ji we bûye? Hûn çima alîkarîya hev nakin?
بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ
(Nexêr!) Berevajî ew, îro teslîm bûne.
وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَٓاءَلُونَ
Berê xwe didin hev/li ser hev difitilin û berhemberê hev lêpirsînê dikin.
قَالُٓوا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَم۪ينِ
(Ji serokên xwe yên averêker re wiha dibêjin:) “Bêguman hûn, ji rastê vê nêzîkî me dibûn.”
قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِن۪ينَۚ
(Serokan) gotin: “(Nexêr, ne wisan e!) Berevajî, ji xwe we îman neanîbû.”
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغ۪ينَ
“Tu otorîteya me ya li ser we tune bû. (Me zorê li we nekir.) Lê belê hûn bi xwe qewmekî har bûn.”
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَاۗ اِنَّا لَذَٓائِقُونَ
“Soza/hukmê (ezabê) ya Rabbê me li ser me heq bû. Bêguman em jî (ezab) ditamînin.”
فَاَغْوَيْنَاكُمْ اِنَّا كُنَّا غَاو۪ينَ
“Belê me we xerifand (û xiste vê rewşê). Lewra em bi xwe jî kesên har bûn.”
فَاِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ
Wê rojê ew di ezab de hevpar/şirîk in.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِم۪ينَ
Em, bi gunehkarên mucrîm/sûcdar ha wisan dikin.
اِنَّهُمْ كَانُٓوا اِذَا ق۪يلَ لَهُمْ لَٓا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ يَسْتَكْبِرُونَۙ
Dema ku ji wan re “Laîlâheîllallah” dihate gotin xwe qure dikirin.
وَيَقُولُونَ اَئِنَّا لَتَارِكُٓوا اٰلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍۜ
Digotin: “Erê ma em ê ji bo şairekî dîn dev ji îlâhên xwe berdin?”
بَلْ جَٓاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَل۪ينَ
(Nexêr! Ew ne şair û ne jî dîn e!) Berevajî, ew bi heq hatîye û pêxemberên (berîya wî hatine şandin) rastandîye.
اِنَّكُمْ لَذَٓائِقُوا الْعَذَابِ الْاَل۪يمِۚ
Bêguman hûn ê ezabekî biêş û jan bitamînin.
وَمَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَۙ
Hûn bi ya ku we kiriye pê ve berdêlekî din nabînin.
اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَص۪ينَ
Evdên Allah yên ku muxlas/dilpak/xwedî îxlâs in, ne tê de.
اُو۬لٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌۙ
Ji bo wan rizqekî têzanîn heye.
فَوَاكِهُۚ وَهُمْ مُكْرَمُونَۙ
Fêkîyan… Ew yên îkrambûyî ne.
ف۪ي جَنَّاتِ النَّع۪يمِۙ
Di cennetên Naîm (bihiştên nîmetan) de ne.
عَلٰى سُرُرٍ مُتَقَابِل۪ينَ
Li pêşberî hev, li ser textan (paldayî) ne.
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَع۪ينٍۙ
Bi qedehên ku ji kanîyê hatine tijekirin li derdora wan tên gerandin.
بَيْضَٓاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِب۪ينَۚ
(Di nava wan qedehan de) vexwarineke spî ku lezzetê dide vexwaran heye.
لَا ف۪يهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ
Di wê vexwarinê de ne serêşek (dikşînin) û ne jî serxweş dibin.
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ ع۪ينٌۙ
Li cem wan, hevjînên çavxezal hene ku rênîna wan tenê li ser mêrê wan in
كَاَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ
Tu dibêjî qey ew durrên veşartî ne.
فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَٓاءَلُونَ
Berê xwe didin hev/li ser hev difitilin û berhemberê hev lêpirsînê dikin,
قَالَ قَٓائِلٌ مِنْهُمْ اِنّ۪ي كَانَ ل۪ي قَر۪ينٌۙ
Ji nav wan peyvdarek wiha dibêje: “Birastî hevalekî min hebû.”
يَقُولُ اَئِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّق۪ينَ
Digot: “Ma tu jî ji wan kesan î ku (jiyana axîretê) tesdîq dikin?”
ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَد۪ينُونَ
“Ma dema em bimirin û bibin ax û hestî, em ê berdêla amelên xwe bistînin?”
قَالَ هَلْ اَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ
“Hûn jî dixwazin bibînin (ka ew di çi rewşê de ye)?”
فَاطَّلَعَ فَرَاٰهُ ف۪ي سَوَٓاءِ الْجَح۪يمِ
Lê nihêrt û wî di nîvê agir de dît.
قَالَ تَاللّٰهِ اِنْ كِدْتَ لَتُرْد۪ينِۙ
Got: “Sond bi Allah be ku, hindik mabû te min jî bixistana (cihê ku tu tê de yî).”
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبّ۪ي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَر۪ينَ
Eger nîmetên Rabbê min (li ser min) nebûya, teqez ez jî dibûm ji wan amadekirî (yên cehennemê).”
اَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّت۪ينَۙ
“Nexwe em ê careke din nemirin, ne wisan?”
اِلَّا مَوْتَتَنَا الْاُو۫لٰى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّب۪ينَ
“Em ê careke tenê bimirin û em êdî nayên ezabdayînê jî ne wisan?”
اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظ۪يمُ
Bêguman ev, (ha ev bixwe) qezencek û rizgarîyeke mezin e.
لِمِثْلِ هٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ
Ew ên wê bişixulin bila ji bo vê bixebitin.
اَذٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا اَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ
(Aniha bibêjin:) Ezimandineke/mêvandarîyeke wiha bixêrtir e an jî dara zequmê?
اِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِم۪ينَ
Me ew, ji bo zilimkaran re kiriye fitne.
اِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ ف۪ٓي اَصْلِ الْجَح۪يمِۙ
Bêguman ew, darek e ku binê dojehê de hêşîn dibe.
طَلْعُهَا كَاَنَّهُ رُؤُ۫سُ الشَّيَاط۪ينِ
Fêkîyên wê, wekî serên şeytanan e.
فَاِنَّهُمْ لَاٰكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِؤُ۫نَ مِنْهَا الْبُطُونَۜ
Bêguman ew, wê jê bixwin û wê zikên xwe (ji wê) tije bikin.
ثُمَّ اِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَم۪يمٍۚ
Piştî wê (xwarina zeqûmê) de, ji wan re vexwarineke kelandî ya têkilek heye.
ثُمَّ اِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَاِلَى الْجَح۪يمِ
Paşê cihê ku lê vedigerin helbet, wê agirê dojehê be.
اِنَّهُمْ اَلْفَوْا اٰبَٓاءَهُمْ ضَٓالّ۪ينَۙ
Ya rast ev e ku; wan bavûkalên xwe wek rêşaşan dîtin.
فَهُمْ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ
Ew bixwe jî di şopa wan de dibezîyan.
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ اَكْثَرُ الْاَوَّل۪ينَۙ
Sond be berîya wan, gelek qewmên berê jî averê bibûn.
(Li ser vegotinên Allah (ac) ya der heqê piranî û kêmanîyê de bnr. 11/Hûd, 40)
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا ف۪يهِمْ مُنْذِر۪ينَ
Sond be, me hişyarkeran şandibû navbera wan.
فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَر۪ينَۙ
Li aqûbeta wan ên hatine hişyarkirin çawa bûye, ka binêre!
اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَص۪ينَ۟
Ji xeynî evdên Allah yên ku muxlas/dilpak/xwedî îxlâs in, ne tê de.
وَلَقَدْ نَادٰينَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُج۪يبُونَۚ
Sond be, Nûh ji me re lavahî kiribû. (Me) çi xweş bersiv dabûyê.
وَنَجَّيْنَاهُ وَاَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظ۪يمِۘ
Me ew û malbata wî ji derdekî/ji tengezarîyekî mezin xelas kiribû.
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاق۪ينَۘ
Me zurîyeta wî mayî (yên li ser rûyê erde) hişt.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْاٰخِر۪ينَۘ
Paşê me navê wî di navbera wan ên pey de tên re (ji bo ku wî bixêr bi bîr bînin me nav û dengekî xweşik) danî/berda.
سَلَامٌ عَلٰى نُوحٍ فِي الْعَالَم۪ينَ
Di nava aleman de silav li Nûh be.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِن۪ينَ
Muheqeq em, muhsînan/kesên ku evdîtîya xwe herî xweşik dikin wiha xelat dikin.
اِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِن۪ينَ
Bêguman ew, ji evdên me yên mûmîn bû.
ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَر۪ينَ
Paşê me ew ên (di tofanê de) xeniqandin.
وَاِنَّ مِنْ ش۪يعَتِه۪ لَاِبْرٰه۪يمَۢ
Bêşik Îbrahîm jî ji alîgirên wî bû.
اِذْ جَٓاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَل۪يمٍ
Dema bi qelbekî selîm/dilpak hate cem Rabbê xwe.
اِذْ قَالَ لِاَب۪يهِ وَقَوْمِه۪ مَاذَا تَعْبُدُونَۚ
Gava ku ji bavê xwe û gelê xwe re gotibû: “Hûn ji çi re îbadet dikin?”
اَئِفْكًا اٰلِهَةً دُونَ اللّٰهِ تُر۪يدُونَۜ
Ma hûn derewan lihev tînin û ji xeynî Allah hin îlâhên din digirin?
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَم۪ينَ
Der barê Rabbê alemê de hizra we/zena we çi ye? (Hûn dibêjin qey wê vê amelê we bê ceza bihêle?)”
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِۙ
Berê xwe da stêrkan.
فَقَالَ اِنّ۪ي سَق۪يمٌ
Got: “Ez nexweşim.”
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِر۪ينَ
Berê xwe jê vegerandin û pişta xwe dane û çûn.
فَرَاغَ اِلٰٓى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَأْكُلُونَۚ
(Dema kesek nema) berê xwe da îlâhên wan û wiha got: “Ka hûn (ji van xwarinan) naxwin?”
مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ
“Çi dibe ji we? Hûn napeyivin?”
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَم۪ينِ
(Axir) beralîyê wan bû/bere xwe da wan û bi destê xwe yê rastê derbekî danî wan.
فَاَقْبَلُٓوا اِلَيْهِ يَزِفُّونَ
(Însanan) bi lezûbez berê xwe dane wî.
قَالَ اَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَۙ
Got: “Hûn îbadet li wan tiştên ku hûn bi destên xwe diterişînin dikin?”
وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ
“Lê ew ê ku hûn jî û ya ku we çêkiriye jî Allah xuliqandîye.”
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَاَلْقُوهُ فِي الْجَح۪يمِ
Gotin: “Ji bo wî avahîyeke bilind lê bikin. Paşê wî bavêjin nava agir.”
فَاَرَادُوا بِه۪ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْاَسْفَل۪ينَ
Wan xwest ku kemîn jê re deynin. Me wan kir ji riswakeran.
وَقَالَ اِنّ۪ي ذَاهِبٌ اِلٰى رَبّ۪ي سَيَهْد۪ينِ
Got: “Ez biçim bal Rabbê xwe ve. Bêşik ew ê min bigihîne ser rêya rast.”
رَبِّ هَبْ ل۪ي مِنَ الصَّالِح۪ينَ
“Rabbê min, tu ji salihan (ewladekî) bidî min.”
فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَل۪يمٍ
Me jî ew, mizgîna zarokekî (helîm) dayê.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ اِنّ۪ٓي اَرٰى فِي الْمَنَامِ اَنّ۪ٓي اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۜ قَالَ يَٓا اَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۘ سَتَجِدُن۪ٓي اِنْ شَٓاءَ اللّٰهُ مِنَ الصَّابِر۪ينَ
Dema zarok gihîşte çaxa ku pê re bigere û ligel wî kar bike, wiha got: “Kurê min! Ez di xewna xwe de dibînim ku min tu serjê dikir. Ka tu (li ser vê mijarê) çi dibejî? (Îsmaîl) got: “Bavê min! Ew tiştê ku tu pê hatî fermankirin pêk bîne. Înşaallah tu yê min ji sebirvanan bibînî.”
فَلَمَّٓا اَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَب۪ينِۚ
Dema herdu (ji emrê Allah re) teslîm bûn û (Îsmaîl) li ser enîya wî dirêj kir/gêr kir.
وَنَادَيْنَاهُ اَنْ يَٓا اِبْرٰه۪يمُۙ
Me wiha gazî wî kir: “Ya Îbrahîm!”
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَاۚ اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِن۪ينَ
“(Bi vê tevgera xwe) te xewn tesdîq kir. Bêguman em muhsînan/kesên ku evdîtîya xwe herî xweşik dikin wiha xelat dikin.”
اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰٓؤُ۬ا الْمُب۪ينُ
Bêguman ev a ha, îmtihanekî eşkere bû.
وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظ۪يمٍ
Me berdêla wî (Îsmaîl), wek fidye qurbaneke mezin da.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْاٰخِر۪ينَ
Me navê wî di navbera wan ên pey de tên re (ji bo ku wî bixêr bi bîr bînin me dengekî xweşik) danî/berda.
سَلَامٌ عَلٰٓى اِبْرٰه۪يمَ
Silav li ser Îbrahîm be!
كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِن۪ينَ
Em, muhsînan/kesên ku evdîtîya xwe herî xweşik dikin ha wiha xelat dikin.
اِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِن۪ينَ
Bêguman ew, ji evdên me yên mûmîn bû.
وَبَشَّرْنَاهُ بِاِسْحٰقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِح۪ينَ
Me, ji salihan wek pêxemberek mizgîna Îshaq da wî.
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلٰٓى اِسْحٰقَۜ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِه۪ مُب۪ينٌ۟
Me di ser wî û Îshaq de bereket barand. Ji zurîyeta herduyan hinek muhsîn/kesên ku evdîtîya xwe herî xweşik dikin hene. Hinekên ku bi eşkerehî zilim li nefsa xwe dikin jî…
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰى مُوسٰى وَهٰرُونَۚ
Sond be, me qencîyê li Mûsa û Harûn jî kiribû.
وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظ۪يمِۚ
Me ew her duyan û qewmê wan ji derdekî/ji tengasîyekî mezin rizgar kiribû.
وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِب۪ينَۚ
Me alîkarîya wan kiribû. (Herwiha) ew serkeftî bûn.
وَاٰتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَب۪ينَۚ
Me Kitêbeke ku vikîvekirî ye da her duyan
وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَق۪يمَۚ
Me her duyan li ser rêya rasterast hîdayet kir.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْاٰخِر۪ينَ
Me navê wî di navbera wan ên pey de tên re (ji bo ku wî bixêr bi bîr bînin me dengekî xweşik) danî/berda.
سَلَامٌ عَلٰى مُوسٰى وَهٰرُونَ
Silav li ser Mûsa û Harûn be.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِن۪ينَ
Bêguman em, muhsînan/kesên ku evdîtîya xwe herî xweşik dikin, ha wiha xelat dikin.
اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِن۪ينَ
Ew herdu ji evdên me yên mûmîn bûn.
وَاِنَّ اِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَل۪ينَۜ
Muheqeq Îlyas jî ji pêxemberên mursel e/şandî ye.
اِذْ قَالَ لِقَوْمِه۪ٓ اَلَا تَتَّقُونَ
Wê demê ji gelê xwe re got: “Ma hûn (ji Allah) natirsin û xwe biparêzin?”
اَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ اَحْسَنَ الْخَالِق۪ينَۙ
“Hûn lavahîyê bi (pûta) Ba’l dikin û ma qey hûn wî (Allah) ê ku xweşiktirê xaliqan e terk dikin?”
اَللّٰهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ اٰبَٓائِكُمُ الْاَوَّل۪ينَ
“Ew Allahê ku Rabbê we û bavûkalên we yên berê ye?!”
فَكَذَّبُوهُ فَاِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَۙ
Wan ew derewandin. Bêguman ew, wê (ji bo ezabê) bêne amadekirin.
اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَص۪ينَ
Evdên Allah yên ku muxlas/dilpak/xwedî îxlâs in, ne tê de.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْاٰخِر۪ينَ
Me navê wî di navbera wan ên pey de tên re (ji bo ku wî bixêr bi bîr bînin me dengekî xweşik) danî/berda.
سَلَامٌ عَلٰٓى اِلْيَاس۪ينَ
Silav li ser Îlyas be.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِن۪ينَ
Bêguman em, muhsînan/kesên ku evdîtîya xwe herî xweşik dikin ha wiha xelat dikin.
اِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِن۪ينَ
Muheqeq ew, ji evdên me yên mûmîn bû.
وَاِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَل۪ينَۜ
Muheqeq Lût jî ji pêxemberên mursel e/şandî ye.
اِذْ نَجَّيْنَاهُ وَاَهْلَهُٓ اَجْمَع۪ينَۙ
Wê demê me Lût û malbata wî bi tevahî xelas kiribû.
اِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِر۪ينَ
Lê di nav wan ên paşmayî de pîrejinek (jina Lût) ne tê de.
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَر۪ينَ
Paşê me ew ên din serûbinî hev kirin.
وَاِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِح۪ينَۙ
Hûn dema sibehê di ber wan re/bi serdana wan diborin.
وَبِالَّيْلِۜ اَفَلَا تَعْقِلُونَ۟
Dema şevê jî. Ma hûn aqil nagirin?
وَاِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَل۪ينَۜ
Muheqeq Yûnus jî ji pêxemberên mursel e/şandî ye.
اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِۙ
Dema ew, revîya û çû keştîya barkirî.
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَض۪ينَۚ
Ew ên di keştîyê de pişk avêtin û ew bû ji yên ku pişklêketî.
فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُل۪يمٌ
(Di rewşeke derûnî ya wisan de bû ku) xwe bixwe dilomand û masî ew daqurtandibû.
فَلَوْلَٓا اَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّح۪ينَۙ
Eger ew ne ji wan ên ku tesbîh dikin bûya,
لَلَبِثَ ف۪ي بَطْنِه۪ٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُونَ
Hetanî roja ji nû ve bê vejandin wê di zikê masî de bimana.
فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَٓاءِ وَهُوَ سَق۪يمٌۚ
Ew di rewşa nexweşhalîyê de bû, me ew avêt beravê/bejahîyê.
وَاَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْط۪ينٍۚ
Me li ser wî (pelfireh û bi sî û bi star, cureyeke ji kundirê) dara “yeqtîn” hêşîn kir.
وَاَرْسَلْنَاهُ اِلٰى مِائَةِ اَلْفٍ اَوْ يَز۪يدُونَۚ
Me ew, ji qewmekî sed hezarî re an jî hêj zêdetir re şand.
فَاٰمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ اِلٰى ح۪ينٍۜ
Wan îman anîn. Me jî heta demeke diyarkirî wan sûdmend kir.
فَاسْتَفْتِهِمْ اَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَۙ
Aniha ji wan bipirse: Erê ma zarokên qîz/keç ên Rabbê te ne û kur jî yên wan in?
اَمْ خَلَقْنَا الْمَلٰٓئِكَةَ اِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ
Nexwe dema ku me melaîketan wek qîz xuliqandin wan şahidî lê kirine?
اَلَٓا اِنَّهُمْ مِنْ اِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَۙ
Baldar bin/Dîqat bikin! Ew bi bêbextîyên ku lihev anîne wiha dibêjin:
وَلَدَ اللّٰهُۙ وَاِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ
“Allah welidandîye.” Bêguman ew, derewkar bixwe ne.
اَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَن۪ينَۜ
Qey Allah, zarokên qîz li ser zarokên kur bijartîye (serdest girtîye)?
مَا لَكُمْ۠ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
Çi dibe ji we, hûn çawa hukim didin.
اَفَلَا تَذَكَّرُونَۚ
Ma hûn şîret nagirin?
اَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُب۪ينٌۙ
An na (li ser rastîya van gotinên we) delîleke we ya eşkere heye?
فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صَادِق۪ينَ
Eger hûn rast dibêjin Kitêba xwe bînin (em binêrin)!
وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًاۜ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَۙ
Wan di navbera wî û cinan de pêwendîya nesebê danîne. Sond be, cin jî dizanin ku ew (ji bo hisabê) wê bên amadekirin.
سُبْحَانَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُونَۙ
Allah, ji ya ku ew wî pê diwesifînin munezzeh e/pak e.
اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَص۪ينَ
Evdên Allah yên ku muxlas/dilpak/xwedî îxlâs in, ne tê de. (Ew, wesfên wisan li Allah nakin. Wî, ji hemû kêmasîyan munezzeh dikin.)
فَاِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَۙ
Bêşik hûn û ew ên ku hûn îbadetê wan dikin…
مَٓا اَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِن۪ينَۙ
Hûn nikarin tu kesî (li ser dînê xwe) ji rê bikin/têxin fitnê.
اِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَح۪يمِ
Ew ên ku wê bikevin agir ne tê de. (Hûn enceq bikaribin yên wisan têxin fitnê.)
وَمَا مِنَّٓا اِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ
(Melaîket dibêjin:) “Teqez ji bo her yekî ji me meqamekî malum/diyar heye.”
وَاِنَّا لَنَحْنُ الصَّٓافُّونَۚ
“Bêguman em, her ew in ku rêz bi rêz sef digirin.”
وَاِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ
“Û dîsa, bêşik em her ew in ku tesbîh dikin.”
وَاِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَۙ
(Muşrîkan) wiha digotin:
لَوْ اَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْاَوَّل۪ينَۙ
“Eger ji kitêbên pêşîyan li cem me hebûya,”
لَكُنَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَص۪ينَ
“Bêguman em ê bibûna ji evdên Allah yên ku muxlas/dilpak/xwedî îxlâs in.”
فَكَفَرُوا بِه۪ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
(Dema ji wan re Kitêb jî hat) înkar kirin. Wê di pir nêz de bibînin/fêm bikin.
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَل۪ينَۚ
Sond be, ji bo evdên me yên pêxember re (ev) soza me borîye:
اِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَۖ
Bêguman ew, (teqez ew bixwe) wê alîkarî li wan bê kirin.
وَاِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ
Û leşkerên me teqez wê xalib/serkeftî bin.
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى ح۪ينٍۙ
Heta demekê tu berê xwe ji wan vegerîne.
وَاَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
Çavnêrîya wan bike! Wê di nêz de (ew ê jî) bibînin.
اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ
Erê ma ew (ji bo hatina) ezaba me dilezînin?
فَاِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَٓاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَر۪ينَ
Dema ku (ezab) dadikeve qada jiyana wan, sibeha wan ên ku hatine hişyarkirin, çiqas xerab dibe.
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى ح۪ينٍۙ
Heta demekê tu berê xwe ji wan vegerîne.
وَاَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
Çavnêrîya wan bike! Wê di nêz de (ew ê jî) bibînin.
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَۚ
Ew Rabbê te yê ku xwedî îzzet e, ji ya ku ew wî pê diwesifînin munezzeh e/pak e.
وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَل۪ينَۚ
Silav li ser wan (pêxember) ên mursel/şandî ne.
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ
Hamd ji Allahê Rabbê aleman re ye.