وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِم۪ينَۙ
Bi bîr bîne ku Rabbê te gazî Mûsa kiribû: “Here cem qewmê zilimkar.”
قَوْمَ فِرْعَوْنَۜ اَلَا يَتَّقُونَ
“Qewmê Firewn... (Ji wan bipirse: Gelo ew ji şirîk çêkirina Allah û ji masîyetê) natirsin û xwe naparêzin?”
قَالَ رَبِّ اِنّ۪ٓي اَخَافُ اَنْ يُكَذِّبُونِۜ
Gotibû: “Rabbê min! Bêguman ez ditirsim ku min biderewînin.”
وَيَض۪يقُ صَدْر۪ي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَان۪ي فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُونَ
“Dilê min teng dibe û zimanê min nagere. Wezîfeya rîsaletê (bi min re) bide Hârûn jî.”
وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَقْتُلُونِۚ
“Sûcekî min jî heye, (dibe ku) ew (derxînin pêşîya min û) ditirsim ku min bikujin.”
قَالَ كَلَّاۚ فَاذْهَبَا بِاٰيَاتِنَٓا اِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ
Got: “Qet/Tu car! Bi ayetên min herin, em bi we re ne û em dibihîzin!”
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَٓا اِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ
“Herin cem Firewn û bibêjin: “Bêşik em qasidên Rabbê aleman (Allah) in.”
اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَن۪ٓي اِسْرَٓاء۪يلَۜ
“Benî Îsraîl bi me re bişîne.”
قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ ف۪ينَا وَل۪يدًا وَلَبِثْتَ ف۪ينَا مِنْ عُمُرِكَ سِن۪ينَ
(Firewn) got: “Dema tu zarok bûyî ma ne me tu gihandî? Te pirên salên xwe di navbera me de neborand?”
(Karaktera Firewnan ya hevpar yek jî ev e, rizqê ku Allah (ac) daye dikin qar û didin ser çavê însanan. Ji wan muwehhîdên ku berê xwe didin Allah (ac) û otorîte û îdîaya rububîyeta Firewnan red dikin re jî wiha dibêjin: “Ma ne me hûn perwerde kirin? Kar û nanê we ne em didin?” û bi van gotinên xwe ehlê tewhîdê bi nankorî sûcdar dikin. Lê ya rast nankorîya herî mezin wan kiriye, lewre digel Allah (ac) di milkê Allah (ac) de radibin îdîaya serwerîyê dikin.)
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّت۪ي فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكَافِر۪ينَ
“Û te ew (kar) jî kiribû (mirovekî ji me kuştibû). Tu ji nankoran î.”
قَالَ فَعَلْتُهَٓا اِذًا وَاَنَا۬ مِنَ الضَّٓالّ۪ينَۜ
(Mûsa) got: “Dema ku min ew fiêl kir ez nezan (hê ji Allah wehîy nesitendî) bûm.”
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ ل۪ي رَبّ۪ي حُكْمًا وَجَعَلَن۪ي مِنَ الْمُرْسَل۪ينَ
“Ji ber tirsa we jî ez revîyam. (Piştre) Rabbê min hukim (nubûwet) da min û ez kirim ji wan pêxemberên hatine şandin.”
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَ بَن۪ٓي اِسْرَٓاء۪يلَۜ
“Ew nîmetê ku tu li ser min dikî minnet jî ji ber ku te Benî Îsraîl ji xwe re kiriye kole ye!”
قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَم۪ينَ
Firewn got: “Ma Rabbê aleman çi ye?”
قَالَ رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۜ اِنْ كُنْتُمْ مُوقِن۪ينَ
Got: “Rabbê erd û esmanan û yên di navbera wan de ye. Eger hûn bi yeqînî pêbawer bin (wisan e).
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُٓ اَلَا تَسْتَمِعُونَ
(Firewn) ji wan ên hawîrdora xwe re got: “Ma hûn nabihîzin?”
قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَٓائِكُمُ الْاَوَّل۪ينَ
(Mûsa) got: “Ew Rabbê we û bavûkalên berîya we ye jî.”
قَالَ اِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذ۪ٓي اُرْسِلَ اِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ
(Firewn) got: “Teqez ev pêxemberê ji we re hatîye şandin dîn e.”
قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَاۜ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ
(Mûsa) got: “Eger hûn aqil bigirin ew, Rabbê rojhilat û rojava û tiştên di navbera her duyan de ye.”
(Firewn ji bo Mûsa (as) biqehrîne û mijar belav bike çi ji destê wî dihat kiriye. Pirsa (Allah kî ye?) kiriye û wan ên li derdora xwe li dij wî kişkişandîye. Ji Mûsa (as) qotîye ‘dîn!’. Lê Mûsa (as) digel fîtên wî bersiv nedaye û hinarîya esil bi hevokên ji hev cuda dubare kiriye. Bi vê qiseyê helwesta li dij wan kesên ku dixwazin peşk li daweta tewhîdê bixin hatîye hînkirin. Bi guhnedana berizandin û heqaretan û bi bersivnedana pirsên ne di rê de, hinarîya esil bi hevokên cuda bê dubarekirin wê hîleyên kesên rêwişt Firewn jî pûç û betal bibin. (Ji bo rêbazekî mînahev bnr. 20/Taha, 51-52)
قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهًا غَيْر۪ي لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُون۪ينَ
(Firewn) got: “Eger tu ji xeynî min îlâhekî din ji xwe re bigirî, bêşik ez ê te bavêjim zîndanê.”
قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُب۪ينٍ
(Mûsa) got: “Ma eger ku min ji te re tiştekî vikîvekirî anîbe jî?”
قَالَ فَأْتِ بِه۪ٓ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَ
(Firewn) got: “Eger tu ji rastbêjan î ka wî bîne (em binêrin)!”
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُب۪ينٌۚ
(Li ser vê) Mûsa gopalê xwe avêt. (Ji nîşkave dît ku) ew, bûye marekî vikîvekirî.
وَنَزَعَ يَدَهُ فَاِذَا هِيَ بَيْضَٓاءُ لِلنَّاظِر۪ينَ۟
Destê xwe (ji paşila xwe) derxist. (Ji nîşkave dît ku) ew jî ji bo temaşevanan (bi qasî ku çavê wan biqemişîne) bû (destekî) sipspî.
قَالَ لِلْمَلَاِ حَوْلَهُٓ اِنَّ هٰذَا لَسَاحِرٌ عَل۪يمٌۙ
(Firewn) ji bijarteyên/neqaneyên derdora xwe re (got:) “Ev sêhrbazekî zana ye/pispor e.”
يُر۪يدُ اَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِه۪ۗ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ
(Got:) “Bi sêhra dike re dixwaze ku we ji welatê we derêxe. Ka hûn çi dibêjin?”
قَالُٓوا اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَٓائِنِ حَاشِر۪ينَۙ
Gotin: “Wî û birayê wî bide paş. (Wan niha ceza neke!) Civyaran/Komkeran bişîne nav şaran/bajaran.”
يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَل۪يمٍ
“Bila hemû sêhrbâzên zana/pispor ji te re bînin.”
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِم۪يقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍۙ
Hemû sêhrbaz di demeke roja diyarkirî de li hevdu civîyan.
وَق۪يلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَۙ
Û ji însanan re jî hat gotin: “Ma hûn jî nacivin?”
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوا هُمُ الْغَالِب۪ينَ
(Gotin:) “Eger sêhrbaz bi ser bikevin em hêvî dikin ku em ê bidin pey wan.”
فَلَمَّا جَٓاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ اَئِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِب۪ينَ
Sêhrbaz hatin cem Firewn û gotin: “Eger em (li dij Mûsa) bi ser bikevin êdî wê tu yê xelatekî (têrbaş) bidî me, ne wisan?”
قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ اِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّب۪ينَ
“Erê, helbet (dema ku hûn bi ser bikevin) hûn ê bibin ji (zilamên berbiçav) yên nêzîkî min.”
قَالَ لَهُمْ مُوسٰٓى اَلْقُوا مَٓا اَنْتُمْ مُلْقُونَ
Mûsa ji wan re gotibû: “De bavêjin, ka hûn ê çi bavêjin!”
فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ
Wan jî bênê xwe û gopalên xwe avêtin û gotin: “Sond bi izzeta Firewn be, teqez yê ku bi ser bikeve em in.”
فَاَلْقٰى مُوسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَۚ
Mûsa jî gopalê xwe avêt. (Lê çi bibînin!) Tiştên ku wan çêkirîye dadiqurtîne.
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِد۪ينَۙ
Hemû sêhrbaz çûne secdê.
قَالُٓوا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ
Gotin: “Me îman bi Rabbê aleman (bi Allah) anî.”
رَبِّ مُوسٰى وَهٰرُونَ
“Bi Rabbê Mûsa û Hârûn.”
قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّهُ لَكَب۪يرُكُمُ الَّذ۪ي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَۜ لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَع۪ينَ
(Firewn) got: “Berîya ku min destûr daye we hûn îman pê tînin?” Bêguman ew mezinê we ye ku sêhr hînî we kiriye. Pir nêz de hûn ê bibînin/fêm bikin (Ka ez ê çi bînim serê we). Muheqeq ez ê dest û lingên we çeprastî jê bikim û ez ê we daleqînim.”
قَالُوا لَا ضَيْرَۘ اِنَّٓا اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَۚ
Gotin: “Qet ne muhîm e! Bêşik vegera me ji Rabbê me re ye.”
اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَٓا اَنْ كُنَّٓا اَوَّلَ الْمُؤْمِن۪ينَۜ۟
“Ji ber ku em mumînên pêşîn in, em hêvîya mexfîreta gunehên xwe ji Rabbê xwe dikin.”
وَاَوْحَيْنَٓا اِلٰى مُوسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَاد۪ٓي اِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ
Me ji Mûsa re wiha wehîy kir: “Bi evdên min re derkeve rê. Hûn ê bên taqibkirin.”
فَاَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَٓائِنِ حَاشِر۪ينَۚ
(Ji bo civandina leşkeran) Firewn, civyaran/komkeran şand bajaran.
اِنَّ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَل۪يلُونَۙ
(Wan wiha propaganda dikirin:) “Bêguman evana komeke hindik in/kêmjimar in.”
وَاِنَّهُمْ لَنَا لَغَٓائِظُونَۙ
“Û bêguman li dij me bi hêrs in.”
وَاِنَّا لَجَم۪يعٌ حَاذِرُونَۜ
“Lê em (li hember kesên wisan) civakeke hişyar û tedbîrgir in.”
فَاَخْرَجْنَاهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍۙ
Me, wan ji bexçeyan û ji kanîyan derxist.
وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَر۪يمٍۙ
Ji xezîneyan û qesrên hêja!
كَذٰلِكَۜ وَاَوْرَثْنَاهَا بَن۪ٓي اِسْرَٓاء۪يلَۚ
Herwiha me Benî Îsraîl (ji cihê ku me wan derxistî re) kir waris.
فَاَتْبَعُوهُمْ مُشْرِق۪ينَ
(Firewn û leşkerên xwe) bi serê sibê re bi pey wan ketin.
فَلَمَّا تَرَٓاءَ الْجَمْعَانِ قَالَ اَصْحَابُ مُوسٰٓى اِنَّا لَمُدْرَكُونَۚ
Dema her du koman hevdu dîtin, hevalên Mûsa wiha gotin: “Teqez em hatin girtin.”
قَالَ كَلَّاۚ اِنَّ مَعِيَ رَبّ۪ي سَيَهْد۪ينِ
(Mûsa) got: “Qet/Tu car! Rabbê min bi min re ye, teqez wê rê nîşanî min bide.”
فَاَوْحَيْنَٓا اِلٰى مُوسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَۜ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظ۪يمِۚ
Me ji Mûsa re wiha wehîy kiribû: “Gopalê xwe li behrê bixe!” (Gopalê xwe lê xist) û behr şeq bû. Her şeqeke wê weke çiyayekî mezin bû.
وَاَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاٰخَر۪ينَۚ
Me ew ên din (Firewn û leşkerên wî) jî nêzîkî wan kirin.
وَاَنْجَيْنَا مُوسٰى وَمَنْ مَعَهُٓ اَجْمَع۪ينَۚ
Me Mûsa û ew ên pê re bûn hemûyan xelas kirin.
ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَر۪ينَۜ
Paşê me ew ên din (di behrê de) xeniqandin.
اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةًۜ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِن۪ينَ
Bêguman di vê de (li ser mijara ku wê Allah alîkarîya dostên xwe bike û dijminên xwe jî helak bike) ayetek heye. Jixwe pirên wan ne mumîn in.
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟
Bêguman Rabbê te (yê xwedî îzzet û her tiştî mexlûb dike) Azîz û (li ser evdên xwe pir bi merhamet) Rahîm e.
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰه۪يمَۢ
Ji wan re xebera Îbrahîm bixwîne.
اِذْ قَالَ لِاَب۪يهِ وَقَوْمِه۪ مَا تَعْبُدُونَ
Bi bîr bîne! Dema ji bavê xwe re û ji qewmê xwe re wiha gotibû: “Hûn perestîya/îbadeta çi dikin?”
قَالُوا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِف۪ينَ
Gotibûn: “Em perestîya pûtan dikin û vê îbadeta xwe bênavber didomînin.”
قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ اِذْ تَدْعُونَۙ
Got: “Ma dema ku hûn lavahî/dûa dikin we dibihîzin?”
اَوْ يَنْفَعُونَكُمْ اَوْ يَضُرُّونَ
“An jî qet tu feyde û zerara wan digihîje we?”
قَالُوا بَلْ وَجَدْنَٓا اٰبَٓاءَنَا كَذٰلِكَ يَفْعَلُونَ
(Nexêr, ne wisan e!) Me bavûkalên xwe li ser vê rewşê dît. (Em jî eynî karî bê pirsyarî dikin.)
قَالَ اَفَرَاَيْتُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَۙ
Got: “We dît, ka hûn ji çi re îbadetê dikin?”
اَنْتُمْ وَاٰبَٓاؤُ۬كُمُ الْاَقْدَمُونَ
“Hûn jî û bavûkalên we yên berîya we jî.”
فَاِنَّهُمْ عَدُوٌّ ل۪ٓي اِلَّا رَبَّ الْعَالَم۪ينَۙ
“Bêşik ew dijminên min in. Lê (Allahê) Rabbê aleman mustesna/ne tê de.”
(Muşrîkan bi vê pêbawer bûn ku ew perestîya Allah (ac) dikin û pûtên wan jî ewana nêzî Allah (ac) dike. Dema ku Îbrahîm (as) got: “Bêşik ew ên ku hûn îbadeta wan dikin, dijminên min in.” ji bo ku muşrîk pirsa “Ma Allah ji (dijminê te ye)?” nekin, wî di vê xalê de Allahê Rabbê aleman îstisna kiriye.)
اَلَّذ۪ي خَلَقَن۪ي فَهُوَ يَهْد۪ينِۙ
“Ew e, yê ku ez xuliqandime û hîdayetê daye min.”
وَالَّذ۪ي هُوَ يُطْعِمُن۪ي وَيَسْق۪ينِۙ
“Ew e, yê ku min dide xwarin û vexwarin.”
وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْف۪ينِۖ
“Dema ez nexweş dikevim, ew şîfayê dide min.”
وَالَّذ۪ي يُم۪يتُن۪ي ثُمَّ يُحْي۪ينِۙ
“Ew ê ku min bimirîne û paşê jî bivejîne ew e.”
وَالَّذ۪ٓي اَطْمَعُ اَنْ يَغْفِرَ ل۪ي خَط۪ٓيـَٔت۪ي يَوْمَ الدّ۪ينِۜ
“Ew ê ez hêvî dikim ku roja qiyametê wê xetayên min bibexşîne ew e.”
رَبِّ هَبْ ل۪ي حُكْمًا وَاَلْحِقْن۪ي بِالصَّالِح۪ينَۙ
“Rabbê min! Hikum/hikmet bide min û min tevlî salihan bike.”
وَاجْعَلْ ل۪ي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْاٰخِر۪ينَۙ
“Tu di navbera neslên ku pey min re tên de ji bo min zara rastîyê çêke. (Bila min li ser xêrê bi bîr bînin.)”
وَاجْعَلْن۪ي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّع۪يمِۙ
“Min bike warisê cenneta Naîm.”
وَاغْفِرْ لِاَب۪ٓي اِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّٓالّ۪ينَۙ
“Bavê min bibexşîne! Bi rastî ew ji rêşaşan e.”
وَلَا تُخْزِن۪ي يَوْمَ يُبْعَثُونَۙ
“Di roja vejîn (a însanan) de min riswa neke û kêm nexe!”
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَۙ
Ew rojeke (wisan e) ku ne mal û ne jî ewlat feyde dide.
اِلَّا مَنْ اَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَل۪يمٍۜ
Lê ew ên bi qelbeke pak/selîm tên, ne tê de.
(Ew qelbên ji nexweşînên weke şirkê û israra li ser gunehên kebaîr û gumanbarîya li dij weadên Allah (ac) dûr bin, ha ewana qelbên selîm/pak in.)
وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّق۪ينَۙ
Cennet, ji Mutteqîyan re tê nêzîkkirin.
وَبُرِّزَتِ الْجَح۪يمُ لِلْغَاو۪ينَۙ
Cehennem jî (da ku baş bibînin) ji bo yên bitir/hêç pêşçav dibe/tê raxistin.
وَق۪يلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَۙ
Ji wan re tê gotin: “Ew ên we perestîya wan dikirin ka ne?”
مِنْ دُونِ اللّٰهِۜ هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ اَوْ يَنْتَصِرُونَۜ
“Ji xeynî Allah... Qey dikarin alîkarîya we bikin? An jî dikarin alîkarîyê li xwe bikin?”
فَكُبْكِبُوا ف۪يهَا هُمْ وَالْغَاوُ۫نَۙ
Ew û yên har bi ser serî ve bi wir ve têne avêtin.
وَجُنُودُ اِبْل۪يسَ اَجْمَعُونَۜ
Hemû artêşên îblîs jî.
قَالُوا وَهُمْ ف۪يهَا يَخْتَصِمُونَۙ
Li wê derê bi hev re nîqaş dikin û dê wiha bibêjin.
تَاللّٰهِ اِنْ كُنَّا لَف۪ي ضَلَالٍ مُب۪ينٍۙ
“Qesem bi Allah be, em di xerifîyeke vikîvekirî de bûn.”
اِذْ نُسَوّ۪يكُمْ بِرَبِّ الْعَالَم۪ينَ
“Lewre me hûn bi Allahê Rabbê aleman re wekhev girtibû (weke ku em hez jê bikin me hez we dikir û weke ku em jê ditirsin em ji we ditirsîyan û weke ku me berê xwe dabû wî me li ber destê we tobe dikir û weke ku me jê hêvî dikir me xwe diavête we û weke ku me stû ji serwerîya wî re ditewand em ji qanûnên we re sitûxwar bûn.)”
وَمَٓا اَضَلَّنَٓا اِلَّا الْمُجْرِمُونَ
“Ji gunehkarên mucrîm/sûcdar pê ve tu kes em ne xerifandin.”
فَمَا لَنَا مِنْ شَافِع۪ينَۙ
“(A niha) kesekî ku li me şefaetê bike jî tune.”
وَلَا صَد۪يقٍ حَم۪يمٍ
“Û ne jî dostekî dilgerm...”
فَلَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَ
“Xwezî vegera me ya bi dinyayê ve mimkûn bibûya û em bibûna ji mumînan.”
اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةًۜ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِن۪ينَ
Bêguman di vê de (li ser mijara ku wê Allah alîkarîya dostên xwe bike û dijminên xwe jî helak bike) ayetek heye. Jixwe pirên wan ne mumîn in.
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟
Rabbê te bêguman (yê xwedî îzzet û her tiştî mexlûb dike) Azîz û (li ser evdên xwe pir bi merhamet) Rahîm e.
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍۨ الْمُرْسَل۪ينَۚ
Qewmê Nûh jî pêxemberên şandî înkar kirin.
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوهُمْ نُوحٌ اَلَا تَتَّقُونَۚ
Wê demê birayê wan Nûh ji wan re got: “Hûn (ji Allah) natirsin û xwe naparêzin.”
اِنّ۪ي لَكُمْ رَسُولٌ اَم۪ينٌۙ
“Bêguman ez ji bo we pêxemberekî ewledar/emîn im.”
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَط۪يعُونِۚ
Ji Allah bitirsin û xwe biparêzin û îtaeta min bikin.
وَمَٓا اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعَالَم۪ينَۚ
“(Di muqabilê vê dawet û teblîxa xwe de) ez ji we tu heqekî naxwazim. Heqê min li ser (Allah e ku ew) Rabbê aleman e.
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَط۪يعُونِۜ
Ji Allah bitirsin û xwe biparêzin û îtaeta min bikin.
قَالُٓوا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُونَۜ
Gotibûn: “Ligel ku kêmketîyên qewmê te dane pey te, em ê çawa îman bi te bînin?”
قَالَ وَمَا عِلْم۪ي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَۚ
Got: “Der heqê amelên wan de zanîna min tune (ez nikarim wan bidarizînim/mehkeme bikim).”
اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبّ۪ي لَوْ تَشْعُرُونَۚ
“Eger hûn bîrewer in (divê hûn vê bizanibin ku), hisabê wan aîdê Rabbê min e.”
وَمَٓا اَنَا۬ بِطَارِدِ الْمُؤْمِن۪ينَۚ
“Ez ne ew im ku mumînan biqewirînim.”
اِنْ اَنَا۬ اِلَّا نَذ۪يرٌ مُب۪ينٌۜ
“Ez bitenê hişyarkerekî vikîvekirî me.”
قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُوم۪ينَۜ
Gotin: “Ya Nûh, eger tu dev ji vê karê xwe bernedî, teqez tu yê bibî ji wan ên ku tên kevirkirin û qewirandin.”
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْم۪ي كَذَّبُونِۚ
Got: “Rabbê min! Bêşik qewmê min ez derewandim.”
فَافْتَحْ بَيْن۪ي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّن۪ي وَمَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَ
“Navbera min û wan (bi hukmê xwe) bifesilîne. Min û mumînên bi min re xelas bike.”
فَاَنْجَيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِۚ
Me jî ew û yên ligel wî, di keştîyeke tije de xelas kir.
ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاق۪ينَۜ
Paşê me ew ên mayîn xeniqandin.
اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةًۜ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِن۪ينَ
Bêguman di vê de (li ser mijara ku wê Allah alîkarîya dostên xwe bike û dijminên xwe jî helak bike) ayetek heye. Jixwe pirên wan ne mumîn in.
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟
Rabbê te bêguman (yê xwedî îzzet û her tiştî mexlûb dike) Azîz û (li ser evdên xwe pir bi merhamet) Rahîm e.
كَذَّبَتْ عَادٌۨ الْمُرْسَل۪ينَۚ
(Qewmê) Ad, pêxemberên şandî înkar kirin.
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوهُمْ هُودٌ اَلَا تَتَّقُونَۚ
Wê demê birayê wan Hûd ji wan re got: “Hûn (ji Allah) natirsin û xwe naparêzin?”
اِنّ۪ي لَكُمْ رَسُولٌ اَم۪ينٌۙ
“Bêguman ez ji bo we pêxemberekî ewledar/emîn im.”
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَط۪يعُونِۚ
Ji Allah bitirsin û xwe biparêzin û îtaeta min bikin.
وَمَٓا اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعَالَم۪ينَۜ
“(Di muqabilê vê dawet û teblîxa xwe de) ez ji we tu heqekî naxwazim. Heqê min li ser (Allah e ku ew) Rabbê aleman e.
اَتَبْنُونَ بِكُلِّ ر۪يعٍ اٰيَةً تَعْبَثُونَۙ
Ma hûn ê li ser her girekî bilind bînayekê ava bikin û hûn kêf û şahî dikin?”
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَۚ
“Hûn bi hêvîya ku hûn ê di wan de ebedî bimînin avahîyan lê dikin û didomînin?”
وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّار۪ينَۚ
“Dema ku hûn (însanan) digirin, hûn wan bi zordarî digirin?”
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَط۪يعُونِۚ
“Ji Allah bitirsin û xwe biparêzin û îtaeta min bikin.”
وَاتَّقُوا الَّذ۪ٓي اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَۚ
(Ji Allahê) ku piştgirîya we (bi delalîyên) hûn dizanin kiriye bitirsin û xwe biparêzin.
اَمَدَّكُمْ بِاَنْعَامٍ وَبَن۪ينَۙ
“Bi zaroyan û bi heywanan piştgirî da we.”
وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍۚ
“Bi bexçeyan û bi çavkanîyên avê...”
اِنّ۪ٓي اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظ۪يمٍۜ
“Ez, ji bo we ji ezabê rojeke mezin ditirsim.”
قَالُوا سَوَٓاءٌ عَلَيْنَٓا اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظ۪ينَۙ
Gotin: “Tu şîretan li me bikî jî û nekî jî ji bo me ferq nake.”
اِنْ هٰذَٓا اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّل۪ينَۙ
“Ev, bitenê kevneşopên berê ne. (Hemû însan dijîn û dimirin, ji vê pê ve tiştekî din tune.)”
وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّب۪ينَۚ
“Ezab jî li me nayê kirin.”
فَكَذَّبُوهُ فَاَهْلَكْنَاهُمْۜ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةًۜ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِن۪ينَ
Wî derewandin, me jî ew helak kir . Bêguman di vê de (li ser mijara ku wê Allah alîkarîya dostên xwe bike û dijminên xwe jî helak bike) ayetek heye. Jixwe pirên wan ne mumîn in.
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟
Rabbê te bêguman (yê xwedî îzzet û her tiştî mexlûb dike) Azîz û (li ser evdên xwe pir bi merhamet) Rahîm e.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَل۪ينَۚ
(Qewmê) Semûd jî pêxemberên şandî înkar kirin.
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوهُمْ صَالِحٌ اَلَا تَتَّقُونَۚ
Wê demê birayê wan Salih ji wan re got: “Hûn (ji Allah) natirsin û xwe naparêzin?”
اِنّ۪ي لَكُمْ رَسُولٌ اَم۪ينٌۙ
“Bêguman ez ji bo we pêxemberekî ewledar/emîn im.”
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَط۪يعُونِۚ
“Ji Allah bitirsin û xwe biparêzin û îtaeta min bikin.”
وَمَٓا اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعَالَم۪ينَۜ
“(Di muqabilê vê dawet û teblîxa xwe de) ez ji we tu heqekî naxwazim. Heqê min li ser (Allah e ku ew) Rabbê aleman e.
اَتُتْرَكُونَ ف۪ي مَا هٰهُنَٓا اٰمِن۪ينَۙ
“Ma hûn guman dikin ku hûn ê li ser ewledarîyê (di halê xwe de) bên terikandin.”
ف۪ي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍۙ
“Di nava bexçeyan û kanîyan de.”
وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَض۪يمٌۚ
“Di nava çandinîyan û darxurmeyên gihiştî de.”
وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِه۪ينَۚ
“Hûn ji bo şaqizîtîyê (şanîkirinê) di çiyan de bi hostayî xanîyan diqewêrin.”
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَط۪يعُونِۚ
“Ji Allah bitirsin û xwe biparêzin û îtaeta min bikin.”
وَلَا تُط۪يعُٓوا اَمْرَ الْمُسْرِف۪ينَۙ
Îtaeta emrê musrîfan (kesên ji hedê xwe borîne) nekin.”
اَلَّذ۪ينَ يُفْسِدُونَ فِي الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ
“Ew in ku; li ser rûyê erdê fesadîyê dikin, islah nakin.”
قَالُٓوا اِنَّمَٓا اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّر۪ينَۚ
Gotin: “Bi rastî tu ji ew ên ku sêhr li wan hatîye kirin î.”
مَٓا اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَاۚ فَأْتِ بِاٰيَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَ
“Tu jî weke me ji însanek pê ve ne tiştekî din î. Eger tu rastbêj î, de ka ayetek/mucîzeyek bîne (em binêrin).”
قَالَ هٰذِه۪ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍۚ
Got: “Ha ev deveyek e. Heqê vexwarina avê rojekî jê re ye û rojekî diyar jî ji we re ye.”
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُٓوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظ۪يمٍ
“Hûn bi xerabî têkilî wî nebin! Nexwe wê ezabê rojeke mezin bi we bigire.”
فَعَقَرُوهَا فَاَصْبَحُوا نَادِم۪ينَۙ
Wana ew serjêkirin û poşman bûn.
فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُۜ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةًۜ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِن۪ينَ
Li ser vêya ezab bi wan girt. Bêguman di vê de (li ser mijara ku wê Allah alîkarîya dostên xwe bike û dijminên xwe jî helak bike) ayetek heye. Jixwe pirên wan ne mumîn in.
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟
Rabbê te bêguman (yê xwedî îzzet û her tiştî mexlûb dike) Azîz û (li ser evdên xwe pir bi merhamet) Rahîm e.
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍۨ الْمُرْسَل۪ينَۚ
Qewmê Lût, pêxemberên şandî înkar kirin.
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوهُمْ لُوطٌ اَلَا تَتَّقُونَۚ
Wê demê birayê wan Lût ji wan re got: “Hûn (ji Allah) natirsin û xwe naparêzin.”
اِنّ۪ي لَكُمْ رَسُولٌ اَم۪ينٌۙ
“Bêguman ez ji bo we pêxemberekî ewledar/emîn im.”
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَط۪يعُونِۚ
“(Nexwe) ji Allah bitirsin û xwe biparêzin û îtaeta min bikin.”
وَمَٓا اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعَالَم۪ينَۜ
“(Di muqabilê vê dawet û teblîxa xwe de) ez ji we tu heqekî naxwazim. Heqê min li ser (Allah e ku ew) Rabbê aleman e.
اَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَم۪ينَۙ
“Ma hûn ji nav însanan nêzî zilaman dibin?”
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ اَزْوَاجِكُمْۜ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ
“Û hûn dev ji jinên xwe berdidin ku Rabbê we ew ji bo we xuliqandîye. (Nexêr, ne wisan e!) Bi rastî hûn qewmekî jirêderketî ne.”
قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَج۪ينَ
Gotin: “Ya Lût! Eger tu dev ji vê karê xwe bernedî, bêguman tu yê bibî ji wan ên ku (ji vê derê) tên derxistin û qewirandin.”
قَالَ اِنّ۪ي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقَال۪ينَۜ
Got: “Ez bixwe ji vê karê ku hûn dikin dikerixim.”
رَبِّ نَجِّن۪ي وَاَهْل۪ي مِمَّا يَعْمَلُونَ
“Rabbê min! Min û malbata min, ji vê amelê ku ew dikin xelas bike.”
فَنَجَّيْنَاهُ وَاَهْلَهُٓ اَجْمَع۪ينَۙ
Me ew û hemû ehlê wî xelas kir.
اِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِر۪ينَۚ
Lê di nav wan ên paşvemayî de pîrejinek (jina Lût) ne tê de.
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَر۪ينَۚ
Paşê me ew ên din serûbinî hev kirin.
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَرًاۚ فَسَٓاءَ مَطَرُ الْمُنْذَر۪ينَ
Me baran (a keviran) di ser wan de barand. Barana yên hişyarkirî çi qas xerab e.
اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةًۜ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِن۪ينَ
Bêguman di vê de (li ser mijara ku wê Allah alîkarîya dostên xwe bike û dijminên xwe jî helak bike) ayetek heye. Jixwe pirên wan ne mumîn in.
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟
Rabbê te bêguman (yê xwedî îzzet û her tiştî mexlûb dike) Azîz û (li ser evdên xwe pir bi merhamet) Rahîm e.
كَذَّبَ اَصْحَابُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَل۪ينَۚ
Gelê Eyke, pêxemberên şandî înkar kirin.
اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُونَۚ
Wê demê Şuayb ji wan re got: “Hûn (ji Allah) natirsin û xwe naparêzin?”
اِنّ۪ي لَكُمْ رَسُولٌ اَم۪ينٌۙ
“Bêguman ez ji bo we pêxemberekî ewledar/emîn im.”
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَط۪يعُونِۚ
“(Nexwe) ji Allah bitirsin û xwe biparêzin û îtaeta min bikin.”
وَمَٓا اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعَالَم۪ينَۜ
“(Di muqabilê vê dawet û teblîxa xwe de) ez ji we tu heqekî naxwazim. Heqê min li ser (Allah e ku ew) Rabbê aleman e.”
اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِر۪ينَۚ
“Pîvanê tam/bêkêmasî bipîvin. Nebin ji wan ên bi kêmkerîyê (însanan têxin zerarê).
وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَق۪يمِۚ
“Bi mêzêneke rasterast bikişînin.”
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَٓاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْاَرْضِ مُفْسِد۪ينَۚ
“Tiştên însanan kêm nekin! Li ser rûyê erdê fesadîyê nekin û alozî/bênîzamî/aşirîtî dernexin.”
وَاتَّقُوا الَّذ۪ي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّل۪ينَۜ
“Ji wî yê ku hûn û neslên berîya we xuliqandîye bitirsin û xwe biparêzin.”
قَالُٓوا اِنَّمَٓا اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّر۪ينَۙ
Gotin: “Bi rastî tu yek ji wan ên ku bi sêhrê ketine yî.”
وَمَٓا اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَاِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِب۪ينَۚ
“Tu jî weke me însanek î. Teqez em bawer in ku tu ji derewkeran î.”
فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِنَ السَّمَٓاءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَۜ
“Eger tu di gotina xwe de rastî de ka ji esmanan parçeyekî bi ser me de bîne xwarê.”
قَالَ رَبّ۪ٓي اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ
Got: “Rabbê min bi kar û kirinên we çêtir dizane.”
فَكَذَّبُوهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِۜ اِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظ۪يمٍ
Wî derewandin. Ezabê rojeke bi sî/bi ewr wan girt. Bêguman ew ezabê rojeke mezin bû.
اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةًۜ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِن۪ينَ
Bêguman di vê de (li ser mijara ku wê Allah alîkarîya dostên xwe bike û dijminên xwe jî helak bike) ayetek heye. Jixwe pirên wan ne mumîn in.
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟
Rabbê te bêguman (yê xwedî îzzet û her tiştî mexlûb dike) Azîz û (li ser evdên xwe pir bi merhamet) Rahîm e.
وَاِنَّهُ لَتَنْز۪يلُ رَبِّ الْعَالَم۪ينَۜ
Bêguman ew (Qur'an), daxistîyê ya ji (Allah ê) Rabbê aleman e.
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْاَم۪ينُۙ
Ruhu’l Emîn (Cibrîl) ew nazil kiriye.
عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِر۪ينَۙ
Ji bo ku tu bibî ji hişyarkeran li ser qelbê te (wehîy kir).
بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُب۪ينٍۜ
Bi Erebîyeke fesîh/apaşkere.
وَاِنَّهُ لَف۪ي زُبُرِ الْاَوَّل۪ينَ
Bêguman ew (Qur'an), di Kitêbên yên berê de jî heye.
اَوَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ اٰيَةً اَنْ يَعْلَمَهُ عُلَمٰٓؤُ۬ا بَن۪ٓي اِسْرَٓاء۪يلَۜ
Ma qey ji wan re ne delîlek e ku, ulemayê Benî Îsraîl wê (Qur'anê) nas dikin.
وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَم۪ينَۙ
Eger me ew (Qur'an) ji yekî Erebî nizane/acem re daxistana.
فَقَرَاَهُ عَلَيْهِمْ مَا كَانُوا بِه۪ مُؤْمِن۪ينَۜ
Û wî, ew (Qur'an) ji wan re bixwendana dîsa jî îman pê nedianîn.
كَذٰلِكَ سَلَكْنَاهُ ف۪ي قُلُوبِ الْمُجْرِم۪ينَۜ
Ha wiha, em vê (înkar û tinazkarîya pêxemberan) di qelbê gunehkarên mucrîm/sûcdar de bi cih dikin.
لَا يُؤْمِنُونَ بِه۪ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَل۪يمَۙ
Hetanî ku wê ezaba biêş û jan nebînin bi wê îman naynin.
(Ji bo sebebên ku ji fêmkirina heqîyê re dibin asteng bnr. 6/En’am, 25)
فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَۙ
Ew (ezab) di demeke ku qet haya wan jê tune de ji nîşka ve ji wan re tê.
فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَۜ
Dibêjin: “Gelo ma ji me re muhletek tune?”
اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ
Qey ew ezabê me bi lezgînî dixwazin?
اَفَرَاَيْتَ اِنْ مَتَّعْنَاهُمْ سِن۪ينَۙ
Fikrê te çi ye? (Ka bibêje!) Eger em bi salan wan îstîfade bikin.
ثُمَّ جَٓاءَهُمْ مَا كَانُوا يُوعَدُونَۙ
Paşê ew (ezab) ê ku pê hatine tehdîtkirin ji wan re bê,
مَٓا اَغْنٰى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَۜ
(A niha) ew îstîfadeî (ya nîmetan, li dij ezabê) qet tu feyde nade wan.
وَمَٓا اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُونَۗۛ
Çi bajarekî ku me helak kiribe, her ji wan re hişyarkerek hebûye.
ذِكْرٰى۠ۛ وَمَا كُنَّا ظَالِم۪ينَ
(Ev) bibîrxistinek û şîretek e. Em (tu car) nebûne ji zilimkaran.
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاط۪ينُ
Wê (Qur'anê), ne şeytanan daxistîye.
وَمَا يَنْبَغ۪ي لَهُمْ وَمَا يَسْتَط۪يعُونَۜ
Ev bi wan nakeve û jixwe nikarin vê bikin jî.
اِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَۜ
Teqez ew ji bihîstina (axaftinên Mele-î A’lâ) hatine dûrkirin.
فَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّب۪ينَۚ
Ligel Allah ji îlâhekî din re dûa neke. Paşê tu yê bibî ji ew ên tên ezabkirinê.
وَاَنْذِرْ عَش۪يرَتَكَ الْاَقْرَب۪ينَۙ
Bi hişyarkirina eşîr û eqrebayên xwe yên nêz (dest bi kar bike).
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَۚ
Tu, li ser mumînên dane pey te baskên xwe (yên şefqetê) bivezilîne/deyne.
فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنّ۪ي بَر۪ٓيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَۚ
Eger ji te re îsyan bikin bibêje: “Ez ji kar û kirinên we dûr im/berî me.”
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَز۪يزِ الرَّح۪يمِۙ
Xwe bispêre wî (yê xwedî îzzet û her tiştî mexlûb dike) Azîz û ew ê ku (li ser evdên xwe pir bi merhamet) Rahîm e.
اَلَّذ۪ي يَرٰيكَ ح۪ينَ تَقُومُۙ
Ew e ku dema tu (ji bo nimêjê) radibî qiyamê te dibîne.
وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِد۪ينَ
Ger û vegerîna te ya navbera secdevanan de jî (dibîne).
اِنَّهُ هُوَ السَّم۪يعُ الْعَل۪يمُ
Bêguman ew, (yê ku hemû tiştan dibihîze û îcabetî dûayan dike) Semî û (zanayê her tiştî) Alîm e.
هَلْ اُنَبِّئُكُمْ عَلٰى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيَاط۪ينُۜ
Ma ez we agahdar bikim ku şeytan bi ser kî ve dadikevin?
تَنَزَّلُ عَلٰى كُلِّ اَفَّاكٍ اَث۪يمٍۙ
Ew li ser her kesên zêde gunehkar û pir bêbextîyan dikin re dadikevin.
يُلْقُونَ السَّمْعَ وَاَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَۜ
(Ev kahîn) gûh didin (şeytanan) û pirên wan jî derewker in.
وَالشُّعَرَٓاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُ۫نَۜ
(Heçî ew ên) şair jî kesên har/hêç didin pey wan.
اَلَمْ تَرَ اَنَّهُمْ ف۪ي كُلِّ وَادٍ يَه۪يمُونَۙ
Ma qey tu nabînî ku ew di her newalê de bi şaşîtî difetilin/digerin?
وَاَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَۙ
Û ew, tiştên ku nekirine (weke ku kiribin) dibêjin.
اِلَّا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللّٰهَ كَث۪يرًا وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُواۜ وَسَيَعْلَمُ الَّذ۪ينَ ظَلَمُٓوا اَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ
Ew (şair) ên îman anîne û amelên salih kirine û ew ên Allah pir zikir dikin û piştî ku zilim li wan dibe heyfa xwe distînin ne tê de. Ew ên zilimkar di pir nêz de wê bibînin bê ka bi şoreşekî/înqilabekî çawa wê bên qelibandin.