Vegere Sûreya Yûsuf

Yûsufيوسف

32. Ayet

32Sûreya Yûsuf
Di Mushefê de Veke

قَالَتْ فَذٰلِكُنَّ الَّذ۪ي لُمْتُنَّن۪ي ف۪يهِۜ وَلَقَدْ رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِه۪ فَاسْتَعْصَمَۜ وَلَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ مَٓا اٰمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًا مِنَ الصَّاغِر۪ينَ

Got: “Ha ev!” “Ew ê der heqê wî de ku we min şermezar dikir ev e. Sond be min xwest wî bi dest bixim/jê miraz bigirim lê wî xwe parast. Û (dîsa) Sond be eger emrê min pêk neyne cih wê bê hepiskirin û helbet wê bibe ji ew ên kêmketî.”

Tefsîr

Tefhîmü'l-Kur'ân

32- Kadın dedi ki: "Beni hakkında kınadığınız işte budur. Andolsun onun nefsinden ben murad istedim, o ise, (kendini) korudu. Ve andolsun, eğer o kendisine emrettiğimi yapmayacak olursa, mutlaka zindana atılacak ve mutlaka küçük düşürülenlerden olacak."(27)