Vegere Sûreya Yûsuf

Yûsufيوسف

66. Ayet

66Sûreya Yûsuf
Di Mushefê de Veke

قَالَ لَنْ اُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتّٰى تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِنَ اللّٰهِ لَتَأْتُنَّن۪ي بِه۪ٓ اِلَّٓا اَنْ يُحَاطَ بِكُمْۚ فَلَمَّٓا اٰتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُولُ وَك۪يلٌ

(Yaqûb) got: “Bi tevayî dor li we bê girtin (an jî hûn helak bibin) ne tê de, heta hûn sozeke zexm nedin min ku teqez hûn ê wî ji min re bînin ez tu carî wî bi we re naşînim.” Dema ku (li ser navê Allah) sozekî zexm danê, got: “(Nexwe) Allah li ser gotina me wekîl e.”

Tefsîr

Besâirü'l-Kur'ân

66. “Babaları: “Hepiniz helâk olmadıkça onu bana geri getireceğinize dair Allah' a karşı sağlam bir söz vermezseniz, sizinle göndermeyeceğim” dedi. Söz verdiklerinde: “Sözümüze Allah vekildir” dedi.” Dedi ki, onu asla sizinle göndermem, bir şartla ki bana onun hakkında Allah’tan bir söz, bir and verinceye kadar. Yâni Allah’a yemin ederek bana söz vermedikçe onu sizinle göndermem. Onu hepiniz helâk olmadıkça mutlaka bana getireceğinize dair bana yemin ederseniz ancak o zaman gönderebilirim. Yâni gerçekten büyük bir belâ başınıza gelir de onu koruyamazsanız o ayrı. Onlar bu konuda söz verince dedi ki, Allah sözlerimize vekildir. Yâni hepimiz Allah huzurundayız, sözü Allah’a verdik, Allah her an bizi görüyor ve O bizi bu sözlerimizde sorumlu tutacak dedi. Sonra onlara şu nasihatte bulundu: