Li Axîretê Rûyên Bextewar û Bedbext

Bila ji nava we ummetek (civatek) ku (însanan) gazî xêrê dikin û emrê marûfê û nehîya ji xerabîyê dikin hebe. Ew ên ku xelas bûne ew bixwe ne.

Carekî din xezeb lê bibe, (ev) çi pîvan û serhevdan e!

Paşê meze kir.

Paşê mirûzkirî mehdê xwe tirş kir.

Paşê pişta xwe vegerand û quretî kir.

Û got: “Ev ji sêhreke (ji sêhrbazan) hatîye neqilkirin pê ve ne tiştekî din e.”

“Ev, bitenê peyva beşerekî ye.”

Ez ê wî bavêjim seqer ê/cehennem ê.

Ka tu yê ji ku bizanibî ku seqer çi ye?

(Wisan dişewitîne ku) ne tiştekî li paş dihêle û ne jî diterikîne.

Çerm diqelîne (û diguherîne).

Dema ku qîrîn (a Sûrê) tê ku ew guhan ker dike

Ew roj mirov, ji birayê xwe direve,

Ji dê û bavê xwe,

Ji jina xwe û ji zarokên xwe.

Ew roj, ji her yekî ji wan re karek/derdek wî ku wî meşxûl dike.

Ew roj (hinek) rû ronî ne/rûgeş in.

(Rûyên wan) bi ken û bi kêf in.

Ew roj (hinek) rû hene ku bi tozê wergirtî ne.

Reşetarêyeke (wekî tenîya dûmanê) sîmayên wan nixumandîye.

Ha ewana, ew ên kafir û facir bixwe ne.

Ma agahîya (qiyametê) ya ku her tiştî digire û dinuximîne ji te re hat?

Xalîçeyên/mehfûrên bi rûmet ên vekirî û raxistî…