وَلَا يَسْـَٔلُ حَم۪يمٌ حَم۪يمًاۚ
(Wê rojê) dostê nêz/hogir li dostê xwe napirse.
يُبَصَّرُونَهُمْۜ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَد۪ي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَن۪يهِۙ
Ew ji (hevdu re) têne nîşandan. Kesê mucrîm, ji ber ezaba wê rojê dixwaze ku zaroyên xwe yên kurîn wek fidye bide.
وَصَاحِبَتِه۪ وَاَخ۪يهِۙ
Jina xwe û birayê xwe,
وَفَص۪يلَتِهِ الَّت۪ي تُـْٔو۪يهِۙ
Xwedî û eqrebayên ku ew hewandine,
وَمَنْ فِي الْاَرْضِ جَم۪يعًاۙ ثُمَّ يُنْج۪يهِۙ
Hemû tiştên li ser rûyê erdê… Paşê (dixwaze ku ev tiştên daye) wî xelas bike.
كَلَّاۜ اِنَّهَا لَظٰىۙ
Qet/Tu car! Lewre ew, cehennem e ku bi harkî dişewite û alavên wê bi şîdet in.
نَزَّاعَةً لِلشَّوٰىۚ
Ew çermê serîyan radike û derdixe.
تَدْعُوا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ
Gazî wî yê ku (ji îman û amelê salih) rû vegerandîye û pişta xwe daye dike.
وَجَمَعَ فَاَوْعٰى
Kesê ku (mal dicivîne û) di kûpik/kîsik/qase/hisabê banqê de (didehev/kom dike).
اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعًاۙ
Bêguman însan wek helu’ (bêsebir/lezgîn/bexîl) hatîye xuliqandin.
اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًاۙ
Dema ku xerabîyek bi ser de tê (hêvîya ecirekê ji Allah namîne û) feryat/fîxan dike.
وَاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًاۙ
Lê dema qencîyek digihîje wî qesîsî dike (û bi hinên din re parve nake).
اِلَّا الْمُصَلّ۪ينَۙ
Lê ew ên nimêj dikin ne tê de.
(Nimêja ku bi xuşû tê kirin, alîyê însan ya helu/bêsebir/lezgîn/bexîl terbîye dike. (Bnr. 23/Mu’mînûn, 2))
اَلَّذ۪ينَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَٓائِمُونَۖ
Ew in ku di nimêjên xwe de daîmî ne.
وَالَّذ۪ينَ ف۪ٓي اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌۙ
Di malên wan de pareke diyarkirî heye.
لِلسَّٓائِلِ وَالْمَحْرُومِۖ
Ji bo (xîzan) ên xwazok û mehrûm.
وَالَّذ۪ينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدّ۪ينِۖ
Ew, Roja Dîn/Axîretê tesdîq dikin.
وَالَّذ۪ينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَۚ
Ew ji ber ezabê Rabbê xwe di nava tirsê/xofê de ne.
اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۚ
Lewre ew ji ezabê Rabbê xwe ne emîn in.
وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَۙ
Ew îffeta xwe diparêzin.
اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوم۪ينَۚ
Lê jin û carîyeyên wan ne tê de. Ji ber (ligelbûna) bi wan re nayên lomandin.
فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَٓاءَ ذٰلِكَ فَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْعَادُونَۚ
Kî jî ji vê (ligelbûna hinên ji xeynî jin û carîyeyên xwe) wêdetir bigere êdî ew, yên ji hedê xwe borî ne.
وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِاَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَۖ
Ew (divê sparî/emanet û ehdên xwe yên di navbera xwe û Rabbê xwe de be an jî divê yên di navbera xwe û mirovan de be) miqateyê sparîyên/emanetên xwe ne.
وَالَّذ۪ينَ هُمْ بِشَهَادَاتِهِمْ قَٓائِمُونَۖ
Ew şahidîyên xwe rasterast pêk tînin.
وَالَّذ۪ينَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَۜ
Ew nimêjên xwe (bi baldarîya wext û şert û rukn û xuşû û sunnetên wê) diparêzin.
اُو۬لٰٓئِكَ ف۪ي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَۜ۟
Ha ev in ku di cennetan de tên ezimandin.
فَمَا لِالَّذ۪ينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِع۪ينَۙ
Çi dibe ji wan kafiran ku berê xwe (bi neyartî) didin te/zîq li te dinêrin?
عَنِ الْيَم۪ينِۙ وَعَنِ الشِّمَالِ عِز۪ينَ
Di rewşa civakên ji rast û ji çepê de.
اَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ اَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَع۪يمٍۙ
Nexwe her yek ji wan hêvî dike ku bikevin cenneta Naîm?
كَلَّاۜ اِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِمَّا يَعْلَمُونَ
Qet/Tu car! Bêguman ji tiştekî ku pê dizanin me ew xuliqandin. (Her mirov ji heman tiştê hatîye xuliqandin. Ji hêla xuliqandinê ve serdestîya kesekî ji yekî din re tune. Digel îman jî neanîne, çawa dibe ku ew xwe ji mûmînan serdesttir dibînin?)
فَلَٓا اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ اِنَّا لَقَادِرُونَۙ
Bi Rabbê rojhilatan û rojavayan sond dixwim ku, bêguman em kara ne/muqtedîr in.
عَلٰٓى اَنْ نُبَدِّلَ خَيْرًا مِنْهُمْۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوق۪ينَ
Em dikarin ku hinekan ji wan bixêrtir bînin şûna wan û biguherînin… Kes wê nikaribe bikeve pêşîya me (ji ya ku em bikin re bibin manî).
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتّٰى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذ۪ي يُوعَدُونَۙ
Hetanî rastî wê roja ku pê hatibûn tehdîtkirin dev ji wan berde bila noqî (batilê) bibin bileyzin (û pêmijul bibin).
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰى نُصُبٍ يُوفِضُونَۙ
Ew roja (wekî ku di pêşbazîyê de ne) beralîyê armancekî/pûtekî çikandî ne ji gorên xwe bi lez û bez derdikevin.
خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۜ ذٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذ۪ي كَانُوا يُوعَدُونَ
Çavên wan ji tirsa xayîs in û riswatî ew nixumandîye. Ew roj (qiyamet) a ku li wan hatibû weadkirin ha ev e.