Ayetên bi vê mijarê ve girêdayî
Ayet: 23Rûpel: 237
Jina (Ezîz) ku Yûsuf di mala wê de bû jê (miraz) xwestibû û hemû derîyan li ser hevdu girt û got: “Min xwe ji bo te amade kiriye, de heydê were.” (Yûsuf) got: “Ez xwe diparêzim Allah. Lewre ew (malxweyê te) efendîyê min e û qedrê min baş girtîye. Bêguman zilimkar (kesên di muqabilê qencî de xerabî bikin) tu carî îflah nabin.
Ayet: 24Rûpel: 237
Sond be wê jinê nîyeta xwe lê xera kiribû. Eger delîlên Rabbê xwe nedîtiba wê wî jî (Yûsuf jî qesda wê bikira). Herwiha me xerabî û fihûşê jê dûr xist. Lewre ew, ji evdên me yê muxlas (samîmî û dilsafî) bû.
Ayet: 40Rûpel: 263
“Lê evdên te yên muxlas/dilpak/xwedî îxlâs ne tê de.”
Ayet: 41Rûpel: 263
Rastîya vê rêyê ku ev rêyeke rasterast e, di bin ewlehîya min de ye.
Ayet: 65Rûpel: 287
Bêguman li ser evdên min qet tu serwerîya te tune. Wek Wekîl (ku hemû karûbar hewaleyê wî dibin) Rabbê te bes e.
Ayet: 83Rûpel: 456
“Lê evdên te yên muxlas/dilpak/xwedî îxlâs ne tê de.”