Muhletdayîna Allah (ac) Ji Muşrîkan Re

Rabbê te (yê ku gunehan dibexşîne/efû dike û disitirîne û ji aqubeta gunehan evdên xwe diparêze) Xafûr û xwedî merhamet e. Eger ji ber kar û kirinên wan ve wan daraz/muaxeze bikira wê bi lezgînî ezab bigihandiba wan. (Nexêr, ne wisan e!) Berevajî, weadeke wan a pevgihîna (ezabê) heye û qet tu sitargehekê (ku xwe biparêzin) jî nabînin.

Ha ev (xelkên) bajarên hanê (wekî Nûh û Âd û Semûd û Medyen) dema zilim kirin me ew helak kirin. Ji bo helaka wan me demeke diyarkirî tayîn kiribû.

Ew ji te bi lezgînî ezab dixwazin. Eger demeke diyarkirî nebûna helbet ezab wê bihatibûna serê wan. Sond be, wê ew di rewşeke ku haya wan jê tune wê ji nîşka ve ji wan re were.

Tu, min û wî yê ku vê peyvê diderewîne bi tenê serê xwe bihêle. Em ê wan ji cihekî ku qet pê nizanin gav bi gav ber bi (ezabê ve) nêz bikin.

Ez muhlet didim wan. Bêguman kemîna min, pir qewîn e.

Hetanî rastî wê roja ku pê hatibûn tehdîtkirin dev ji wan berde bila noqî (batilê) bibin bileyzin (û pêmijul bibin).

Yalanlayan, nimet sahibi (şımarık zenginleri) bana bırak ve onlara biraz mühlet tanı.