Qebir û Jiyana Qebirê

Ew (Allah) e ku hûn ji nefsekê/ji Âdem xuliqandîye. Ji bo we cihêkî mayînê û cihekî (ku bi emanetî) hûn tê de bimînin heye. Bêguman ji bo civakeke fêmdar me ayetên xwe bi berfirehî beyan kiriye.

Tu carî di ser mirîyê wan (munafiqan) de nimêj neke û li ser gora wan (ji bo dûa û daxwaza mexfîretê) nesekine. Lewre ew ji Allah û Rasûlê wî re bibûn kafir û wek fasiq miribûn.

Allah, mumînan di jiyana dinyayê de jî û di axîretê de jî bi gotineke zexm (Lâilâheillallah) payidar dike. Allah zaliman dixerifîne û Allah çi daxwaz bike wê dike.

(Ezaba herî xerab ew e ku) sibeh û êvarê ew ji agir re têne rapêşkirin. Roja ku qiyamet radibe (wiha tê gotin:) “Malbata Firewn têxin ezaba herî dijwar.”

Gelî ew ên îman anîne! Hûn, ew qewmê ku Allah xezeb li wan kiriye dost/welî negirin. Muheqeq wekî ku ew ên kafir ji (vejandina) ehlê qebrê bêhêvî ne, wan jî ji axîretê hêvîya xwe birîne.

Paşê ew mirand û kire qebrê.