Ji Alî Allah (cc) Ve Parastina Pêxemberan (ass)

Ya Rasûl! Tiştê ku Rabbê te ji te re nazil kiriye (ji însanan re) teblîx bike. Eger tu vêya nekî êdî te wezîfeya (hinarîya) rîsalet (a Allah) teblîx nekiriye/pêk neanîye. Allah, wê te ji însanan biparêze. Bêguman Allah, hîdayet li qewmekî kafir nake.

Em li dij wan kesên ku tinazê xwe bi te dikin, besî te ne.

Gotin: “Ya Mûsa! (Dixwazî) tu (pêşî gopalê xwe) bavêje an jî em pêşî bavêjin.”

Got: “(Na!) Bilekîs, pêşî hûn bavêjin!” (Paşê çi bibîne) ben û gopalên wan ji ber sêhra wan wekî ku birastî direvin, jê re xûya bû.

Mûsa ji nîşka ve tirsek hest kir/tirsek niqutibû dilê wî.

Me got: “Netirse! Bêguman tu, helbet yê serdest tu yî.”

“Wî yê di destê xwe yê rastê de bavêje! Wê ew çêkirînên wan biqurtîne. Tiştê ku wan çêkiriye bi tenê hîleyeke sêhrbazî ye. Û sêhrbaz her çi bike jî bi ser nakeve/xelas nabe.”

Me jî wiha got: “Hê agir! Ji Îbrahîm re hênik be û bi silamet be.”

Wan daxwaz kirin ku jê re kemîn deynin lê me ew kirin ji yên bi xusranê ketine.

Me wî û Lût (gihand) wî erdê ku me ew ji aleman re pîroz kiriye û me wan xelas kir.

(Li hemberî daweta Îbrahîm ya tewhîdê re) bersiva qewmê wî, ji vê gotinê pê ve ne tiştekî din bû: “Wî bikujin an jî bişewitînin!” Allah, ew ji agir xelas kir. Bêguman di vêya de ji qewmekî mumîn re (li ser mijara ku Allah alîkarî û piştgirîya dostên xwe dike) ayet hene.

Got: “Di nav wî (bajarî) de Lût jî heye! Gotin: “Em pir baş dizanin kî di navê de heye. Muheqeq em ê wî û malbata wî xelas bikin, lê jina wî ne têde. Wê (jina wî) bibe ji yên li paşmayîyan.”

Gotin: “Ji bo wî avahîyeke bilind lê bikin. Paşê wî bavêjin nava agir.”

Wan xwest ku kemîn jê re deynin. Me wan kir ji riswakeran.

Sond be, me qencîyê li Mûsa û Harûn jî kiribû.

Me ew her duyan û qewmê wan ji derdekî/ji tengasîyekî mezin rizgar kiribû.