Îsnadkirina Zarokgirtina Li Ser Allah (ac) Ya Muşrîkan

Ew (muşrîk), dev ji Allah berdane û ji hinek pûtên ku bi navên mê binavkirine re dûa (îbadet) dikin. (Bi rastî) ew ji wî şeytanê asî pê ve ji kesî re dûa nakin.

Gotin: “Allah ji xwe re zarok çêkiriye.” Ew munezzeh e! Ew (her tişt muhtacê wî ye lê ew ne hewcedarê tu kesî) Xaniy ye. Hemû tiştên li erd û esmanan aîdê Allah in. (Di wê îdîaya ku dibêjin ‘Allah ji xwe re zarok çêkiriye’ de) li cem we qet tu delîl tune. Nexwe hûn di heqê Allah de, tiştê ku pê nizanin dibêjin?

Bibêje: “Ew ên di heqê Allah de bi lihevanîna derewan bêbextîyan dikin nagihîjin xelasîyê.”

Wê demeke hindik ji dinyayê feyde bigirin û paşê vegera wan bi bal me ve ye. Piştre ji ber kufra wan ve em ê ezabekî biêş û jan bi wan bitamînin.

(Digel) munezzeh e, ew (dibêjin ku) keçik aîdê Allah in, lê ya ku dilxwazê wî ne (zarokên kurîn jî) dikin para xwe.

Tiştên ku li xweşa wan naçe îsnadî Allah dikin. Zimanê wan jî bi derewan çelengîyên wisan dikin ku ew dibêjin jixwe her tiştê xweşik aîdê wan e. Bêguman ji wan re agir heye û ew wê di pêşîya herkesî de têkevin ê.

Ma Rabbê we bi dayîna wan, ji we re zaroyên kurîn û ji bo xwe jî ji melâîketan keç hilbijartîye? Bêşik hûn gotineke pir mezin dibêjin.

Gotin: “Rahmân ji xwe re zarok girtîye.”

Sond be we gotineke pir kirêt û adîyane got.

Hindik mabû ku (ji ber erjengîya vê gotinê) esman şeq bibûna û erd biqelişîya û çiyan biherifîya/yeksan bibûna.

Ji ber ku zarok ji Rahmân re lê anîbûn.

Lê zarok girtin ji Rahmân re nabe/lê nayê!

Gotin: “Rahmân ji xwe re zarok girtîye!” Ew, ji hemû kêmasîyan munezzeh e. (Nexêr, ne wisan e! Ew melâîketên ku bi zaroktî nîsbetê Allah dikin) evdên (bi rûmet in û) gihîştine îkramê ne.

Aniha ji wan bipirse: Erê ma zarokên qîz/keç ên Rabbê te ne û kur jî yên wan in?

Nexwe dema ku me melaîketan wek qîz xuliqandin wan şahidî lê kirine?

Baldar bin/Dîqat bikin! Ew bi bêbextîyên ku lihev anîne wiha dibêjin:

“Allah welidandîye.” Bêguman ew, derewkar bixwe ne.

Qey Allah, zarokên qîz li ser zarokên kur bijartîye (serdest girtîye)?

Çi dibe ji we, hûn çawa hukim didin.

Ma hûn şîret nagirin?

An na (li ser rastîya van gotinên we) delîleke we ya eşkere heye?

Eger hûn rast dibêjin Kitêba xwe bînin (em binêrin)!

Wan di navbera wî û cinan de pêwendîya nesebê danîne. Sond be, cin jî dizanin ku ew (ji bo hisabê) wê bên amadekirin.

Allah, ji ya ku ew wî pê diwesifînin munezzeh e/pak e.

Ew Rabbê te yê ku xwedî îzzet e, ji ya ku ew wî pê diwesifînin munezzeh e/pak e.

(Digel ev qas nîmetên wî) komek ji evdên wî (Allah) rabûn li cem xwe hukim dan ku parçeyekî wî/zarokê wî heye. Qet tu guman tune ku însan, nankorekî vikîvekirî ye.

Nexwe (Allah), ji nava mexluqên xwe keçan (ji bo xwe wek ewlat) girtîye û kuran jî ji we re hilbijartîye?

Nexwe, ew (kêç) ên (nahîf û diltenik û hestîyar ku) di nav xemlê de tên gihandin/mezinkirin û di nîqaşê de nikarin (meqseda xwe) bi eşkerehî beyan bikin (nîsbetî Allah dikin)?

Bibêje: “Eger zarokekî Rahmân hebûna, ez ê (jê re) bibûma pêşîyê perestkaran.

Rabbê erd û asîman û Rabbê erşê (Allah), ji sifetên ku jê re lihev tînin munezzeh e/berî ye.

Erê ma zarokên qîz/keç ên wî ne û kur yên we ne?