Kesên Bitir

Ji wan re, behsa wî kesê bike ku me ayetên xwe dabûyê. Wî xwe ji ayetên me xeritand/aritand û şeytan wî kiribû peyrevê xwe û (di encamê de) bibû ji yên har (û bitir) bûyî.

Eger me bixwesta (bi ilim û delîlên ku me danê) me yê ew herî bilind bikira. Lê wî meylî dinyayê kir û da pey hewayê/hewesê xwe. Mîsala wî, wekî mesela wî kuçikî ye ku, tu bi ser de herî zimanê xwe derdixe û dihelike û dev jê berdî jî dîsa zimanê xwe derdixîne û dihelike. Ha rewşa civaka ku ayetên me tekzîb kirine a wiha ye. Ji bo ku baş bifikirin ji wan re behsa qiseyan bike.

Cehennem jî (da ku baş bibînin) ji bo yên bitir/hêç pêşçav dibe/tê raxistin.

(Heçî ew ên) şair jî kesên har/hêç didin pey wan.

Berê xwe didin hev/li ser hev difitilin û berhemberê hev lêpirsînê dikin.

(Ji serokên xwe yên averêker re wiha dibêjin:) “Bêguman hûn, ji rastê vê nêzîkî me dibûn.”

(Serokan) gotin: “(Nexêr, ne wisan e!) Berevajî, ji xwe we îman neanîbû.”

“Tu otorîteya me ya li ser we tune bû. (Me zorê li we nekir.) Lê belê hûn bi xwe qewmekî har bûn.”

“Soza/hukmê (ezabê) ya Rabbê me li ser me heq bû. Bêguman em jî (ezab) ditamînin.”

“Belê me we xerifand (û xiste vê rewşê). Lewra em bi xwe jî kesên har bûn.”

Ha wisan… Bêguman ji bo ew ên ku ji hedê xwe borîne re cihlêvegerekî herî xerab heye.

Ew ên berîya wan jî her çiqas pêxemberek ji wan re hatibe (wekî ku ev dikin) jê re gotin: “Sêhrbaz an jî dîn.”

Gelo ew (peyvên derewandinê û helwestên neyartîya li hemberî pêxemberan) ji hevdu re wesîyetê dikin? (Heta ku her qewim yek bi yek heman tiştan dibêjin.) Berevajî ew, kesên (wekî taxût) bitir in. (Bitirtîya wan ew sewqê gotina tiştên wekehev dike.)

Ji wan rû vegerîne. Êdî lome ji te nayê kirin.

Bi bîr bîne/Şîret bike! Lewre bibîrxistin feyde dide mûmînan.

Gelo qey aqlê wan van (ramanan) li wan emir dike an jî ew qewmekî har/bitir in?

Bêşik yê ku qewmê Ad ên berê de (hebûn) helak kir jî ew e.

Semûd jî… Tiştek ji wan (di paş de) nehişt.

Qewmê Nûh jî ku hê berê de (hebûn)… Lewre ew yên herî zilimkar û hartir bûn.

Berê xwe dane hevdu û dest bi lomekarîya hevdu kirin.

Gotin: “Weyl li me be! Bi rastî em har/bitir bûn.”

Bêguman cehennem nêrîngehek e (ku ew ên muşrîk tên çavdêrîkirin).

Cihlêvegera kesên ji hedê xwe borî û bitirbûyîyan e.

Bi dirêjahîya demên bêdawî wê li wir bimînin.

Li wir ne hênikahî û ne jî vexwarin diçêjin/tehm dikin.

Bitenê ava kelandî û edab/zûxav diçêjin.

Wek cezayekî li gorî (amelên) wan.

Lewre wan hêvî nedikirin ku wê hisab ji wan bê pirsîn.

Wan heta dikaribûn biderewînin ayetên me derewandin.

Me, her tişt bi nivîsandinê qeyd kiriye.

De biçêjin/tehm bikin (em binêrin)! Êdî ji ezab pê ve em tiştekî din li we zêde nakin.

Her kî ji hedê xwe bibore û bitirtî bike,

Û jiyana dinyayê tercîh bike,

Qet tu guman tune, cehennem (jê re) sitargeh e.