Zikirkirina Allah (ac)

(Di muqabilê nîmetên min de bitenê) min bi bîr bînin da ku ez jî we bi bîr bînim. Û ji min re şikur bikin, nankorîyê nekin.

Ji bo lutf û îhsana Allah bi dest bixin (di bazirganîya dema heccê de) li ser we tu guneh tune. Dema hûn ji Arafatê daketin, li Meş’arê Heram (li Muzdelifê) Allah zikir bikin. Weke ku we hîdayet kiriye hûn jî wî zikir bikin. Çendî berê (berîya ku we hîdayet bike) hûn ji rêşaşan bûn. (Vêya ji bîr nekin.)

Dema we îbadetên xwe (yên heccê) qedand, her wekî ku we (di cahilîyê de) bav û kalên xwe bi bîr dianî, yan jî jê hêjî zêdetir Allah zikir bikin/bi bîr bînin. Ji însanan hinek (dema ku dûa dikin wiha) dibêjin: “Ya Rabbî! Li dinyayê bide me.” Ji yên wiha re li axîretê tu parek tune.

Di rojên hejmartî (2, 3 û 4’in rojên Îda Qurbanê) de Allah zikir bikin. Kî di du rojan de (di roja sêyemîna îdê de ji bo vegera ji Mînayê) bilezîne li ser wî guneh tune. Kesê ku ji Allah bitirse û xwe biparêze ji herdu rojên ewil şûnde texîr bike (heta roja dawî li Mînayê bimîne), jê re jî guneh tune. Ji Allah bitirsin û xwe biparêzin û bizanibin ku hûn ê (bên vejandin û) di hizûra wî de heşir bibin.

Eger hûn bitirsin peya an jî siwar (nimêjên xwe bikin). Dema ku (rewşa tirsê bihûrî û) hûn gihîştin ewlehîyê her wekî berê ku we pê nizanîbû wî nîşanî we dabû, Allah zikir bikin.

Got: “Rabbê min! Ji bo min elametekî bide.” Got: “Nîşana te ev e ku (bi jest û mîmîkan) ji îşaretkirinê pê ve heta sê rojan dê tu bi însanan re nikaribî bipeyivî. Rabbê xwe pir zikir bike û sibeh û êvaran wî tesbîh bike.”

Û ew (mutteqî ne) ku; dema xerabîyekî dikin an jî (bi gunehkarîyê) li nefsa xwe zilmê bikin, hema Allah tînin bîra xwe û daxwaza efûkirina gunehên xwe dikin. Ma ji Allah pê ve kî dikare gunehan efû bike? Û ew li ser amelên xwe (yên xerab) de bi zanebûn israr nakin.

Ew in ku; li pîyan û runiştî û li ser kêlekên xwe dirêjkirî Allah zikir dikin. Der heqê xuliqandina erd û esmanan difikirin (û dibêjin): “Rabbê me! Te ev bê sebep/beyhude ne xuliqandîye. Em te ji hemû kêmasîyan tenzîh dikin, tu me ji ezabê agir bisitirîne.”

Dema we nimêja xwe xelas kir, li pîyan û runiştî an jî li ser teniştên xwe (dirêjkirî) Allah zikir bikin. Dema ku (rewşa tirsê bihûrî û) hûn gihane hizûrê/aramîyê nimêja xwe bi temamî (wek mûqîm) bikin. Bêguman nimêj li ser mumînan ferzeke wextên wê diyarkirî ye.

Ew ji te dipirsin ka ji wan re çi hatîye helalkirin. Bibêje: “Tiştên paqij hate helalkirin. Wekî ku Allah hînî we kiriye û we jî hînî heywanên nêçîrê kiriye ku (ew ajalên nêçîrê) ji we re nêçîrê dikin, tiştên ku ew digirin jî (ji we re helal in). (Nêçîrên) ku ji bo we girtine navê Allah li ser bixwînin û bixwin. Ji Allah bitirsin û xwe biparêzin. Bêguman Allah, yê ku hisab dîtina wî pir bi lez, Serîu’lhîsab e.”

Bi lavelaveke ji dil û bi tirs û bi dengekî nizim/navincî sibeh û êvar Rabbê xwe zikir bike. Nebe tu bibî ji xafilan!

Gelî ew ên îmân anîne! Dema hûn (di qada şer de) rastî komekî hatin, sebatkar bin û Allah pirzêde zikir bikin da ku hûn bigihîjin rizgarîyê/xelasîyê.

(Bibêje:) “Înşaallah/Allah daxwaz bike (ez ê bikim).” Dema ku te ji bîr kir jî Rabbê xwe zikir bike. Û bibêje: “Hêvî heye ku Rabbê min, ez bigihînime rûşdeke/gehîştineke ji vêya nêztir.”

Sond be ji bo we di Rasûlullah de, ji ew ên ku hêvîya Allah û roja axîretê dikin û Allah pirzêde zikir dikin re nimûnetîyeke xweşik heye.

Gelî ew ên îman anîne! Allah pirzêde zikir bikin.

Gelî ew ên îman anîne! Dema ku roja înê ji bo nimêjê hate (bang dayîn) vexwendin, bi bal zikra Allah (bi nimêjê) ve bibezin û dev ji danûsitendinê berdin. Eger hûn bizanibin ev, ji bo we ya herî bixertir e.

Dema ku nimêj qedîya êdî li ser rûyê erdê belav bibin. Ji lutf û îhsana Allah bigerin. Allah pirzêde zikir bikin da ku hûn bigihîjin xelasîyê.

Gelî ew ên îman anîne! Bila mal û ewladên we, hûn ji zikra Allah paş ve nexin/men nekin. Kî jî wisan bike ha ew, yên ku bi xusranê ketine bixwe ne.

Navê Rabbê xwe zikir bike (dev ji her tiştî berde) û bi awayekî kâmil berê xwe bide wî.

Û sibeh û êvar Rabbê xwe zikir bike.

Û ew ê bi zikirkirina navê Rabbê te nimêj dike.