Müşriklerin Allah’a Çocuk İsnad Edişleri ile ilgili ayetler

Onlar, Allah’ı bırakıp da bir takım dişi (ismi verilen putlara) dua ederler. (Gerçekte) onların dua ettiği inatçı şeytandan başkası değildir. (4/Nîsa 117)

Müşriklerin Allah’la (cc) aralarına aracı kıldıkları ve dua ettikleri varlıklar; salih olduğuna inandıkları insanların putları, türbe hâline getirilmiş kabirleri, bereket yaydığına inandıkları taşlar, kılıçlarını asıp zafer getireceğine inandıkları ve dilek tuttukları ağaçlardır. Bunlar genel olarak dişi isim kalıbında isimlendirildikleri için ayette böyle denmiştir. Şeytana dua etmeleriyse şöyle açıklanmıştır: İbni Abbas: “Her putun içinde bir şeytan/cin vardır. Putları koruyan bekçilere görünüp onlarla konuşur.” Bir diğer izah şudur: “Putlara tapınmayı emreden ve süslü gösteren şeytandır. Haliyle onun emrine itaat ederek, aslında ona ibadet etmiş olurlar.” (Bk. 34/Sebe’ 40-41)

“Allah evlat edindi.” dediler. O münezzehtir! O, (hiçbir şeye muhtaç olmayan her şeyin kendisine muhtaç olduğu) El-Ğaniy’dir. Göklerde ve yerde olanların tamamı O’nundur. (Allah’ın evlat edindiğine dair) yanınızda hiçbir delil de bulunmamaktadır. Yoksa Allah hakkında bilmediğiniz şeyler mi söylüyorsunuz? (10/Yûnus 68)

De ki: “Yalan uydurarak Allah’a iftira edenler kurtuluşa eremezler.” (10/Yûnus 69)

Az bir süre dünyada faydalandıktan sonra dönüşleri bizedir. Sonra küfürleri nedeniyle onlara azabın en çetin olanını tattırırız. (10/Yûnus 70)

O münezzeh (olmasına rağmen) kızları Allah’a, istekli oldukları (erkekleri de) kendilerine nispet ediyorlar. (16/Nahl 57)

Hoşlanmadıkları şeyleri Allah’a nispet ederler. Dilleri de en güzel şeylerin onlara ait olduğuna dair yalan güzellemeler yapar. Hiç şüphesiz, onlara ateş vardır ve en önde (ateşe) gireceklerdir. (16/Nahl 62)

Rabbiniz erkek çocukları size vererek sizi seçti de meleklerden kendisi için kızları mı ayırdı? Kuşkusuz siz, çok büyük bir söz söylüyorsunuz. (17/İsrâ 40)

Dediler ki: “(Özünde merhamet sahibi olan) Er-Rahmân çocuk edindi.” (19/Meryem 88)

Andolsun ki pek çirkin, alçakça bir söz söylediniz. (19/Meryem 89)

Neredeyse o (sözün dehşetinden) gökler yarılacak, yer parçalanacak ve dağlar yerle bir olacaktı. (19/Meryem 90)

(Özünde merhamet sahibi olan) Er-Rahmân’a çocuk yakıştırdılar diye. (19/Meryem 91)

(Oysa özünde merhamet sahibi olan) Er-Rahmân’a çocuk edinmek yakışmaz! (19/Meryem 92)

Dediler ki: “Rahmân çocuk edindi!” O, tüm eksikliklerden münezzehtir. (Hayır, öyle değil! Allah’a çocuk diye yakıştırdıkları melekler) ikrama nail olmuş (değerli) kullardır. (21/Enbiya 26)

Sor şimdi onlara: Kız çocukları Rabbinin, erkek çocukları onların mıdır? (37/Saffât 149)

Yoksa biz, melekleri dişi olarak yaratmışız da onlar buna şahitlik mi etmişler? (37/Saffât 150)

Dikkat edin! Onlar uydurdukları iftira sebebiyle derler ki: (37/Saffât 151)

“Allah doğurdu.” Hiç şüphesiz onlar, yalancıdırlar. (37/Saffât 152)

Allah, kız çocuklarını erkek çocuklara tercih edip (üstün mü kılmıştır?) (37/Saffât 153)

Ne oluyor size, nasıl hükmediyorsunuz? (37/Saffât 154)

Öğüt almaz mısınız? (37/Saffât 155)

Yoksa (bu söylediklerinizin doğruluğuna dair) apaçık bir deliliniz mi var? (37/Saffât 156)

Şayet doğru söylüyorsanız kitabınızı getirin (bakalım)! (37/Saffât 157)

O’nunla cinler arasında nesep bağı kurdular. Andolsun ki cinler, (hesap için) hazır edileceklerini bildiler. (37/Saffât 158)

Allah, onların yakıştırdığı sıfatlardan münezzehtir. (37/Saffât 159)

(Bunca nimetine rağmen) kullarından bir bölümü, Allah’ın parçası/çocuğu olduğuna hükmettiler. Hiç kuşkusuz insan, apaçık bir nankördür. (43/Zuhruf 15)

Yoksa (Allah), yarattıkları içinden kızları (kendisi için evlat) edinip oğlanları size mi seçti? (43/Zuhruf 16)

Yoksa, süs içinde büyütülen ve tartışmada (meramını) açıkça ortaya koyamayan (naif, ince, duygusal kız çocuklarını mı Allah’a nispet ediyorlar)? (43/Zuhruf 18)

Mekkelilerin kız çocuk istememe gerekçelerinden biri de; savaş, tartışma gibi durumlarda kız çocuklarının kendilerine bir fayda sağlamadığı düşüncesiydi. Allah (cc) onların bu düşüncesini kendilerine hatırlatıp: “Bu gerekçeyle kendinize yakıştırmadığınız kızları, Allah’a (cc) mı yakıştırıyorsunuz?” dedi.

De ki: “Şayet Er-Rahmân’ın bir çocuğu olmuş olsaydı (ona) ilk ibadet eden ben olurdum.” (43/Zuhruf 81)

Şayet Allah (cc), kendisiyle kulları arasında aracılık etsin diye çocuk edinecek olsa bunu, insanlara ilk haber veren ve bunun gereğini yerine getirerek o çocuğa ilk ibadet edecek olan peygamberler olurdu. Çünkü onların vazifesi, Allah’ın (cc) isteklerini yerine getirmek ve insanlara ulaştırmaktır. Ancak Allah (cc), böyle bir şeyden münezzehtir. Ne buna dair bir kitap indirmiş ne de elçilerine vahyetmiştir. Bu, bilmeyenlerin zan ve iftiralarıdır.

Göklerin, yerin ve arşın Rabbi (olan Allah), onların yakıştırdıkları sıfatlardan münezzehtir. (43/Zuhruf 82)

Yoksa, kız çocuklar O’nun, erkekler sizin mi? (52/Tûr 39)

Erkek (çocuklar) sizin, dişi (çocuklar) O’nun öyle mi? (53/Necm 21)

Öyleyse bu, adil olmayan insafsız bir paylaştırmadır. (53/Necm 22)