Abese عبس

Yüzünü Ekşitti • 42 Ayet • Mekke

1/42

﷽

Er-Rahmân ve Er-Rahîm olan Allah’ın adıyla (okumaya başlıyorum).

1Abese

عَبَسَ وَتَوَلّٰىۙ

Yüzünü astı ve sırtını döndü.

2Abese

اَنْ جَٓاءَهُ الْاَعْمٰىۜ

Kendisine, kör olan (Abdullah ibni Ummu Mektûm) gelince.

3Abese

وَمَا يُدْر۪يكَ لَعَلَّهُ يَزَّكّٰىۙ

Ne biliyorsun, belki arınacaktı?

4Abese

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۜ

Ya da (dinlediği ayetlerden) öğüt alacak ve bu öğüt kendisine fayda sağlayacaktı.

5Abese

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ

Kendisini müstağni gören (Allah’a ve O’nun dinine ihtiyacı yokmuş gibi davranan) kimse (ise),

6Abese

فَاَنْتَ لَهُ تَصَدّٰىۜ

Sen ona yöneliyor (onu etkilemeye çalışıyor)sun.

7Abese

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۜ

Oysa, onun (şirkten) arınmamasında sana bir sorumluluk yoktur.

8Abese

وَاَمَّا مَنْ جَٓاءَكَ يَسْعٰىۙ

Koşarak (dinini öğrenmeye istekli bir şekilde) sana gelense;

9Abese

وَهُوَ يَخْشٰىۙ

Ki o, (Allah’tan) korkar.

10Abese

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ

Sen ise onu bırakıp (başka şeylerle) meşgul oluyorsun.

11Abese

كَلَّٓا اِنَّهَا تَذْكِرَةٌۚ

Asla (böyle yapma!) Hiç şüphesiz o, bir öğüttür/hatırlatmadır.

12Abese

فَمَنْ شَٓاءَ ذَكَرَهُۢ

Dileyen öğüt alır.

13Abese

ف۪ي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍۙ

(Onun ayetleri) pek değerli sahifelerdedir.

14Abese

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍۙ

Yüceltilmiş ve temizlenmiş (sahifelerde).

15Abese

بِاَيْد۪ي سَفَرَةٍۙ

Kâtiplerin elleriyle (yazılmaktadır).

16Abese

كِرَامٍ بَرَرَةٍۜ

Çok değerli, iyilik yapan itaatkâr (kâtipler).

17Abese

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَٓا اَكْفَرَهُۜ

Kahrolası insan, ne kadar da nankördür!

18Abese

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُۜ

(Allah) onu hangi şeyden yarattı?

19Abese

مِنْ نُطْفَةٍۜ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُۙ

Bir damla sudan yarattı ve takdir etti.

20Abese

ثُمَّ السَّب۪يلَ يَسَّرَهُۙ

Sonra ona yolu kolaylaştırdı.

21Abese

ثُمَّ اَمَاتَهُ فَاَقْبَرَهُۙ

Sonra onu öldürdü ve kabre koydu.

22Abese

ثُمَّ اِذَا شَٓاءَ اَنْشَرَهُ

Sonra dilediğinde onu diriltir.

23Abese

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَٓا اَمَرَهُۙ

Asla! O, (Allah’ın) kendisine emrettiğini henüz yerine getirmemiştir.

24Abese

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِه۪ۙ

İnsan yiyeceğine bir baksın.

25Abese

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَٓاءَ صَبًّاۙ

Şüphesiz ki biz, suyu bol bol akıttık.

26Abese

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقًّاۙ

Sonra yeri (bitkiler çıkararak) yardık.

27Abese

فَاَنْبَتْنَا ف۪يهَا حَبًّاۙ

Orada taneler bitirdik.

28Abese

وَعِنَبًا وَقَضْبًاۙ

Üzüm ve (hayvanlara yem olacak) yoncalar,

29Abese

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًاۙ

Zeytin ve hurma ağaçları,

30Abese

وَحَدَٓائِقَ غُلْبًاۙ

Yüksek ve gür ağaçlarla dolu bahçeler,

31Abese

وَفَاكِهَةً وَاَبًّاۙ

Meyveler ve meralar,

32Abese

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۜ

Size ve hayvanlarınıza fayda olması için.

33Abese

فَاِذَا جَٓاءَتِ الصَّٓاخَّةُۘ

Kulakları sağır eden (Sûr’un) çığlığı geldiği zaman,

34Abese

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخ۪يهِۙ

O gün kişi, kardeşinden kaçar,

35Abese

وَاُمِّهِ وَاَب۪يهِۙ

Anne ve babasından,

36Abese

وَصَاحِبَتِه۪ وَبَن۪يهِۜ

Hanımından ve çocuklarından.

37Abese

لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْن۪يهِۜ

O gün, bunlardan her birinin kendisine yetecek bir işi/derdi vardır.

38Abese

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌۙ

O gün (bazı) yüzler aydınlıktır.

39Abese

ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌۚ

(Yüzleri) gülmekte ve sevinç içindedir.

40Abese

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۙ

O gün, (bazı) yüzlerin üzerini toz kaplamıştır.

41Abese

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌۜ

Çehrelerini (duman isi gibi) bir karartı bürümüştür.

42Abese

اُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ

İşte bunlar, kâfir ve facir olanların ta kendilerilerdir.