Hucurât الحجرات
Hucurât Suresi müminlere edep öğreten bir suredir. Öğretilen ilk edep, Allah (cc) ve Resûl’ünün (sav) önüne geçmemek ve onların seslerinin üzerine ses yükseltmemek ya da sözlerinin üzerine söz söylememektir. Allah (cc) ve Resûl’ünün (sav) bir konuda verdiği hükme ve açık naslara rağmen, fetva/içtihad adı altında hüküm vermek, Allah (cc) ve Resûl’üne (sav) karşı ses yükseltmek olup amelleri boşa götürecek akidevi bir problemdir. (bk. 4/Nisâ, 65; 33/Ahzâb, 36)
Bir grup bedevi iman ettiklerini iddia ediyorlardı. Allah (cc), zahiren teslim olsalar da imanın kalplerine yerleşmediğini ve mümin olmadıklarını haber verdi. Bu uyarıya rağmen mümin olduklarında ısrar edince de, “Allah’a dininizi mi öğretiyorsunuz?” diyerek yaptıklarının ne denli çirkin bir şey olduğunu ortaya koydu. Kimin, ne şekilde, hangi sıfatlarla mümin olup tevhid ehlinden olacağına dinin sahibi olan Allah (cc) hükmeder. (bk. 2/Bakara, 138; 2/Bakara, 256; 3/Âl-i İmran, 64; 16/Nahl, 36)
nBu ölçülere uymadığı hâlde kendilerine ve insanlara ısrarla “Mümin/Müslim” diyenler, Allah’a (cc) din öğretmeye kalkışan bedevi kimselerdir.