Hakka! (Her insana hak ettiği sonu getiren, gerçekleşmesi hak ve kesin olan kıyamet.)

Nedir o Hakka?

Sen Hakka’nın ne olduğunu nereden bileceksin ki?

Semûd ve Âd, (sarsıcı kıyamet olan) Karia’yı yalanladılar.

Semûd, azgınlıkları sebebiyle helak edildi.

Âd Kavmi’yse, her şeyi yerle bir eden gürültülü bir fırtınayla helak edildi.

(Allah, fırtınayı) kesintisiz yedi gece sekiz gün onlara musallat etti. (Orada olmuş olsaydın) o kavmi, içi çürümüş hurma kütükleri gibi yerlere serilmiş görürdün.

Şimdi onlardan geriye bir şey kaldığını görüyor musun?

Firavun, ondan önceki (kavimler) ve altı üstüne gelmiş olan (Lût’un kavmi) hep hata işlediler.

Rabblerinin resûlüne isyan ettiler. (Allah da) onları (dozu gitgide) artan bir yakalayışla yakalayıverdi.

Hiç şüphesiz, su taştığında sizleri gemide biz taşıdık.

Tâ ki onu size hatırlatma/öğüt kılalım ve kavrayan kulaklar onu kavrasın (onunla amel etsin ve sonradan gelenlere aktarsın diye).

Sûr’a tek bir üfürüşle üfürüldüğünde,

Yer ve dağlar yerinden taşınıp, (sonra da) birbirine çarpılıp parça parça olduklarında,

İşte o gün Vakıa (vuku bulması kesin olan kıyamet) vuku bulmuştur.

Gök yarılmıştır. O, o gün gevşemiş/sarkmış olacaktır.

Melekler onun çevresi üzerindedir. O gün üstlerinde bulunan sekiz (melek), Rabbinin arşını taşıyacaktır.

O gün (Allah’a) arz olunursunuz. Hiçbir şeyiniz gizli kalmaz.

Kitabı sağ tarafından verilene gelince, “İşte kitabım! Alın okuyun.” der.

“Şüphesiz ki ben, hesabıma kavuşacağımı yakinen biliyordum.”

Artık o, razı olunan bir yaşam içindedir.

Yüksek bir cennette,

Koparılacak yemişleri pek yakındır.

(Ona) Geçmişte işlediğiniz amellere karşılık, afiyetle yiyip içiniz (denir).

Kitabı soldan verilene gelince, “Keşke kitabım bana verilmeseydi.” der.

“(Keşke) hesabımı hiç bilmeseydim.”

“Keşke (ölüm) her şeyi bitirseydi de (diriliş ve hesap olmasaydı).”

“Malım bana hiçbir fayda sağlamadı.”

“Gücüm/Otoritem kaybolup gitti.”

(Buyrulur ki:) “Onu tutun ve bağlayın.”

“Sonra da onu cehenneme atın.”

“Sonra da onu yetmiş zira’ uzunluğunda bir zincire vurun.”

“Çünkü o, büyük olan Allah’a iman etmezdi.”

“Yoksulu yedirmeye de teşvik etmezdi.”

“Bugün, burada onun hiçbir yakın dostu olmayacaktır.”

“Kan ve irin dışında bir yiyecekleri de yoktur.”

“Onu da yalnızca hata edenler/günahkârlar yer.”

Hayır! (Mesele müşriklerin iddia ettiği gibi değil.) Gördüklerinize yemin ederim!

Ve görmediklerinize.

Hiç şüphesiz (Kur’ân), değerli olan Resûl’ün sözüdür.

O, şair sözü değildir. Ne kadar da az inanıyorsunuz.

Kâhin sözü de değildir. Ne kadar da az öğüt alıyorsunuz.

Âlemlerin Rabbi (olan Allah) tarafından indirilmiştir.

Şayet o, bize karşı bazı sözler uydursaydı,

Biz, sağ (elle)/kuvvetle mutlaka ondan (intikam) alırdık.

Sonra da, (kalbindeki) can damarını koparırdık.

Sizden hiç kimse de (bunları yapmamıza) engel olamazdı.

Şüphesiz ki o, muttakiler için bir öğüttür/hatırlatmadır.

Hiç kuşkusuz biz, sizin içinizden yalanlayanlar olduğunu biliyoruz.

Ve hiç şüphesiz o, kâfirler için bir pişmanlıktır. (Kıyamet Günü inanmadıklarından dolayı pişman olurlar.)

Ve hiç şüphesiz o, kesin olan haktır.

O hâlde büyük olan Rabbini ismiyle tesbih et.