Tinazkirin

Dema ku leqayî mumînan dibin dibêjin: “Me îmân anîye!” Lê dema ku bi şeytanên xwe re tenê dimînin dibêjin: “Em bi we re ne, bes em henekên xwe/tinazên xwe bi wan dikin.”

(Birastî) Allah tinazê xwe bi wan dike û ji bo ku ew di nava bitirbûna xwe de bi tewşîtî (jiyana xwe bidomînin) muhletê dide wan.

Heyata dinyayê ji bo kafiran hatîye xemilandin û ew tinazên xwe bi mumînan dikin. Lê ew ên mutteqî, roja qiyametê wê serdestî wan bin. Allah ji kî re bixwaze rizqeke bêhed/bêhisab didê.

Bêguman (Allah) di Kitêbê de ji we re (vê hukmê) daxistibû: “Dema we bihîst ku ayetên Allah tên înkarkirin û tinaz bi wan tên kirin heta ew dest bi axaftina mijareke din nekin bi wan re (di heman cîvatî de) rûnenin. (Eger hûn wê mijarê red nekin an wê cîvatê terk nekin) hûn ê jî bibin (ji kafir/ji muşrîk ên) weke wan.” Bêguman Allah ew e ku, wê temamê kafir û munafiqan di cehennemê de li hev kom bike.

Dema heq ji wan re hat helbet, ew derewandin. Xebera (ew tişta) ku tinazê xwe pê dikirin wê ji wan re bê (ew çax wê fêm bikin ku tinazê xwe/henekê xwe bi çi kirine).

Sond be, bi pêxemberên berî te re jî tinaz hatibû kirin. Ew tinazkar bi wê (tiştê) ku tinazê xwe pê dikirin hatin dorpêçkirin.

Munafiq ditirsin ku wê der heqê wan de sûreyek nazil bibe ku ya di dilê wan de jê agahdar bike. Bibêje: “Hûn tinazên xwe bikin! Bêguman Allah, ew tiştên ku hûn jê ditirsin wê derxîne (holê).”

Sond be, dema ku tu ji wan bipirsî wê bibêjin: “Em ketibûn nav xeberdanê û me xwe pê mijul dikir.” Bibêje: “Erê ma we tinazên xwe bi Allah û bi ayetên wî û bi Rasûlê wî dikir?”

Ew ên ji malên xwe (ji xeynî ferz, wek nafîle û nabêjin kêm zêde) înfaq dikin re bi çav û birûyan tinazên xwe dikin û wan kêm dibînin (hene)! Allah (wan hêdî hêdî û hay jê nemayî nêzî ezabê dike û) tinazê bi wan dike. Ji bo wan ezabekî biêş û jan heye.

Eger em heta demeke diyarkirî ezab ji ser wan bidin paş, teqez wê bibêjin: “Ka çi ye nahêle ku ew (ezab) were?” Baldar bin/Dîqat bikin! Roja ku ezab were carekê din ji wan nayê zivirandin. Û ew tiştê tinazê xwe pê dikin wê wan hawîrdor dorpêç bike.

(Li ser emrê Allah) keştîyê çêdikir. Her cara ku giregirên qewmê wî serî lê didan tinazên xwe pê dikirin. Got: “Eger hûn tinazên xwe bi me bikin çawa ku hûn tinazên xwe bi me dikin em ê jî tinazên xwe bi we bikin.”

Sond be bi pêxemberên berî te (hatibûn) re jî tinaz hate kirin. Min muhlet da wan kafiran û paşê min bi wan girt. Ka çawa bû cezadayîna min?

Çi dema pêxemberek ji wan re dihat, wan her tinazên xwe pê dikirin.

Em li dij wan kesên ku tinazê xwe bi te dikin, besî te ne.

Amelên wan ên xerab (wek musîbet) hat serê wan. Tiştên ku tinazên xwe pê dikirin bi çaralî wan dorpêç kirin.

Sond be bi wan pêxemberên berîya te jî tinaz hatibû kirin. Ew (ezab) ê ku tinazê xwe pê dikirin ji her alî ve wan dorpêç kir.

We tinazên xwe bi wan dikir. Heta ku (tinazkarîya we ya bi wan) zikirkirina min bi we dabû ji bîr kirin. Hûn tim bi wan dikenîyan.

Muheqeq wan (vê zikrê/bibîrxistinê jî) derewandin. Wê di pêş de agahîya ew tiştê ku tinazê xwe pê dikirin wê ji wan re were.

Paşê aqûbeta xeraban, bû herî xerabtirê aqûbetan. Ayetên Allah derewandin û tinazên xwe pê kirin. (An jî; “Ji ber derewandin û tinazkarîya ayetan bi aqûbeta herî xerab ve ketin.”)

Xwelî li serê (wan) îbadan be! Çi dema ji wan re qasidek bê, hema tinazên xwe pê dikirin.

Tu (bi pê nebawerîya wan a Qur'an û axîretê) şaş mayî. Lê ew tinazê xwe dikin.

Wextê ku ayetek dibînin, ew dikin mijara tinazê.

Ew xerabîyên ku kiribûn ji bo wan derkete holê û bi wê (ezab) a ku tinazê xwe pê dikirin re hatin dorpêçkirin.

Berîya ku her nefs bêje: “Ji ber qisûrên min ên der heqê Allah de weyl li min be û ez bi rastî ji tinazkaran bûm.” (Berê xwe bidin Allah û bibin tabiê yên ku nazil kiriye).

Çi dema ji wan re pêxember dihat, muheqeq wan tinazên xwe pê dikirin.

(Aqubeta) kirinên wan ên xerab ji bo wan derkete holê û ew (ezab) a ku tinazên xwe pê dikirin hawîrdor wan dorpêç kir.

Sond be, hêza/desthilatdarîya/îmkanên ku ji we re nehatîye dayîn, me dabû wan. Me gûh û çav û qelban dabû wan. Ne guhên wan û ne çavên wan û ne jî qelbên wan qet tu feyde neda wan. Lewre wan ayetên Allah înkar dikirin. Û ew (ezab) a ku tinazên xwe pê dikirin, hawîrdor ew dorpêç kir.

Gelî ew ên îman anîne! Bila qewmek tinazê xwe/henekê xwe bi qewmekî din neke. Dibe ku ew (ên tinazê xwe bi wan dikin) ji wan çêtir bin. Bila jin jî bi jinan re tinazê xwe/henekê xwe nekin. Dibe ku ew (ên tinazê xwe bi wan dikin) ji wan çêtir bin. Hûn nefsên hevdu şermezar nekin û navnûçikan/leqeban li hevdu nekin. Piştî îmanê fasiqî çi navekî xerab e. Kî jî tobe neke, evana zalim bixwe ne.

Dema ku rastî wan dihatin bi çav û birûyên xwe ew nîşan didan (tinaz bi wan dikirin).

Weyl li wan kesên sebker û xeybker û bi îşaretên çav û birûyan tinazkar be!